پدر و مادرهاهم که از تنبلی بچه‌هاشون مطلع هستن و خیلی امیدی به رشد علمی شون ندارند و بچه ها هم رفتن روی مخشون پامیشن میان مدرسه سراغ مدیر و میگن حالا دو روز که چیزی نیست تعطیل کنید

مدیر علاقه و میلی به تعطیلی ندارد دغدغه رشد علمی بچه ها را دارد....

اما ۲۰۰ دانش آموز و ۲۰۰ والد مقابل او قرار دارند یک چیز واحد را دارند مطالبه می کنند آن هم تعطیلی زودتر از موعد مدرسه است

مدیر‌دیکتاتور‌نیست! با این دانش آمـوزان ارتباط دو طرفـه دارد با والـــدین ارتباط دو طرفه دارد...! بخشی از هزینه ها را همیـن والــــــــدین می دهند! بعضی‌از این‌والدین آدم‌های‌درستـی‌هم نیستند می توانند جو مدرسه را بهم بزنند!

اصلا برخی از همین والدین مطالبه گر در انجمن و شورای مدرسه هم حضور دارند و برای خودشـان پایگاه اجتماعی دارند...

خلاصه کلام اینکه نمی شود خیلی راحت به این ۲۰۰ نفر "نه" گفت...

تبـعات دارد حواشی‌دارد دردسـر دارد

یک نفر و دو نفر نیستند ۲۰۰ نفر هستند یعنی چیزی‌حدود نیمی‌از جمعیت مدرسه

از اینجای داستان رو به مدل میشه ادامه داد... .

مدل اول؛ آن ۳۰۰ دانش آموز دیگر با این گمان که هـــــر تصمیمی مدیر بگیرد ما تابع هستیم،در منزل می‌نشیند تا مدیر به تنهایی تصمیم بگیرد و اعلام کند و این ها هم بگویند چشم و خیال هم کنند که چقدر فرهیخته هستند

که در این صورت مدیر مجبور می‌شود بخاطر حجم بالای مطالبه یعنی آن ۲۰۰ دانش آموز و والدین آنها علیرغم میل باطنی اش مدرسه را تعطیل کند و....

مدل دوم؛ آن ۳۰۰ دانش آموز چون مطلع هستند که بقیه دانش آموزان یعنی آن ۲۰۰ نفر تنبل هستند و میخواهند مدرسه را زودتر تعطیل کنند بلند می‌شوند و می روند سراغ مدیر مدرسه!