خب خب
مینویسم برای شما دوستان از مترو!
مکانی برای حمل و نقل .
قطار شهری.
داغان است.
خود مترو رو نمیگم ! افراد داخل مترو را میگویم.
سر ها در آن موبایل های لامصب.
خشم ها بر روی ابرو ها جا خوش کرده اند.
لب ها انگار آمادگی فحش دادن به خواهر و مادر طرف را دارند...
کافیست یک صندلی خالی شود تا بر اون لشکری آدم هجوم ببرد ...
زیبا نیست؟!
اگر یک آدم اون جا بهت لبخند بزنه یا باهات ارتباط بگیره، انگار بهشت رو دادن بهت...!
خیلی های دیگه توی مترو مثل من هستن و دل خوشی از افراد قطار شهری ندارند!
پس بیاد یه فرهنگ جدید رو راه بندازیم ...
فرهنگ لبخند و کتاب...
لبخند زدن برای حس آرامش به دیگران و خودمون ...کتاب خوندن برای فرهنگ کتاب خواندن و باز هم حس آرامش...
آدم وقتی می بینه یک شخصی داخل اون همه امواج منفی موبایل و انبوهی از اخم ها خودش را هل داده است درون دنیایی دیگر و در طبیعت ذهنش دارد پرواز میکند آرامش میگیرد ...
من به یک موضوعی خیلی معتقدم ، این که ما همه هم وطن هستیم ، حداقل توی یک کشور و زیر یک سقف با هم زندگی میکنیم ...
فرهنگ اصیل ایرانی بودن رو حفظ کنیم و با همه ی اختلافات مردم دوست باشیم...
البته که حفظ قانون هم از دعوا و عصبانیت ها پیشگیری میکنه!
#بیاایرانیباشیم
#کاتب
