برای من اولین چیزی که الان به ذهنم میاد جنگه! رقابته سخت کوشی ادامه دادن کم نیاوردن رشد کردن رسیدن به پله های بالاتر هستش!

نه رقابت با بقیه اصلا جنگه اصلی همین جاست میدون جنگ همین مدرسه است!

یادمه پارسال از درس خوندن و امکانات کم مدرسه و خودمون... بی‌رغبت میرفتم می‌اومدم

همون موقع ها یک حرفی از رهبری شنیدم نفهمیدم اما به مرور اون را در زندگی آدم های بزرگ پیداش کردم

رهبری گفته بودن که هر کجا که هستین مطمئن باشید دشمن به شما خیره‌ است که چه عمل و حرکتی می‌کنید! (مفهومش یادمه دقیق نیست.)

ما الان در اوج جوونی در اوج قدرتی که داریم توفیق بودن در این جهاد را خدا بهمون داده!

این سلاح علم بی‌انتها دسته منو تو افتاده!

یک زمانی بچه های پونزده ساله برای رفتن به جنگ هزار تا کار می‌کردن

ما نگران این هستیم؟ نگران اینده‌ی کشورمون نگران اینکه اگه امام زمان اومد بگیم آقا من اینو داشتم تا تمام وجودم براش گذاشتم؟

یقینا ظهور نزدیکه اون روزی که قراره با آقا رو به رو بشیم باید از خستگی تلاشمون نتونیم سرمون بیاریم بالا

نه اینکه بخاطر تنبلی هامون از بیخیالی هامون توی این روز های حساس جهان و عمرمون از شرمندگی سرمون بالا نیاد

حالا می‌دونی لذت درس خوندن کجاست؟