یک زمانی بچه های پونزده ساله برای رفتن به جنگ هزار تا کار می‌کردن

ما نگران این هستیم؟ نگران اینده‌ی کشورمون نگران اینکه اگه امام زمان اومد بگیم آقا من اینو داشتم تا تمام وجودم براش گذاشتم؟

یقینا ظهور نزدیکه اون روزی که قراره با آقا رو به رو بشیم باید از خستگی تلاشمون نتونیم سرمون بیاریم بالا

نه اینکه بخاطر تنبلی هامون از بیخیالی هامون توی این روز های حساس جهان و عمرمون از شرمندگی سرمون بالا نیاد

حالا می‌دونی لذت درس خوندن کجاست؟

اینکه تو هر دم به خدا و حجت خدا نزدیک‌تر میشی!

وسط این شلوغی های فضای مجازی مثل اون شهید هایی که از زیر بارون آتیش لذت می‌بردن ما هم باید از دویدن و یاد گرفتن لذت ببریم

شیرینی این لذت با عمل به دست میاد توصیفی نیست!

در میون میلیارد ها انسان خدا توفیق این جهاد رو به تو داده مثل اینکه در زمین بازی مربی به تو اشاره می‌کنه بیای برای حمله می‌دونه تو کارت درسته... همونقدر شیرین نگاه خدا به تو هستش.

اینکه تو هر علمی بخونی و به بقیه یاد بدی اینکه تو علم و تخصصت حرفه‌ای بشی و قدرت بشی برای امام زمان چیزیه که یار پیامبر حسرتش میَخوره

علم و دانش دست کم نگیرین قدرتی که ما داریم به دست میاریم زندگی چند هزار انسان بنده‌ی خدا را نجات میده؟

هدف ما اونجاست که ما در روز قیامت بین همهمه شلوغی آدم ها و دلهره برای عاقبتمون صاحب الزمان بیاد دست بزاره روی شونه‌ات بگه تو قدرت برام خریدی زندگیت رو می‌خرم✋🏻