یکی خیلی گله میکرد از اینکه روز هاش هدر میرفت...

هر کی هم بهش راهکار میداد قبول نمی‌کرد، از زندگی عقب مونده بود اما این کلاف گیجی بیشتر به دور خودش می‌چرخید.. کلافگی خستگی گمشدگی...

تصور کن کلی کار قرار بود آخر ماه تحویل بدی اما نتونستی خوب انجام بدی و حالا آخر ماه رسیده!

اضطراب نگرانی و فشارِ فضا کاری از پیش نمیره کلی کار روی دستته!

قطعا دنبال راه می‌گردیم اما خودمونم می‌دونیم که زمان نیاز داریم هیچ راه دیگه ای هم نیست!

اگه قرار باشه به این آدم که روی زندگیش و عمرش کوتاهی کرده چیزی بگی چی میگی؟

صادقانه با خودمون که حساب می‌کنیم می‌بینیم خیلی از عمرمون رفته! -به خودمون نهیب می‌زنیم اینبار خدا فرصت بده، دیگه هدر نمی‌دم قول میدم استفاده کنم! اما اگه دیگه فرصتی نباشه چی...؟

اون آدم سردرگم منم تویی! منو تو باید از تموم این فرصت عمر بهره ببریم!

قرار نیست بریم قدم گنده برداریم بگیم تا ماه بعد من هر شب نماز شب خونم! هر روز چهل صفحه کتاب خوندم!

📌تنها کاری که الان برای شروع باید بکنیم اینه قبل خواب حتمااا قبل خواب بنویسم مسئولیت و کار های فردام چیه! یک برنامه ساده و کوتاه از کارهام.

اگه از اون بچه هایی برنامه ریزی می‌کرده! برو جلوتر اگه نه مثل ما شروع کن. عقب نمون شروع کن با عشق بنویس این برنامه فردات چیه! این عشق با نیت کمک به فرج باشه؛ حتی یک ذره اما به عشق فرج باشه✨🌱