به آقا گفتم آقا مردم خیلی دلتنگ تونن خیلی سلام رسوندن... اما هرچی منتظر موندم لبخندی از تشکر حاصل نشد:) موقع خروج بود که سرم رو آوردم بالا آخرین نگاه رو به تابوت ها انداختم همین که سرم چرخوندم عکس خنده‌‌ی آقا رو دیدم...

لبخند تو را دیرزمانی‌ست ندیدم... + اون عکس لبخندی که دیدم این نبود!

بچه ها دارم میرم تشییع هر قدم رو به نیابت از شمایی که نتونستین بیاین برمیدارم

تازه رسیدیم از مترو خارج شدیم داره ماشین میرسه اینجا

براتون فیلم گرفتم داره لود میشه

صدای آقا و گریه مردم عجین شده

برای همیشه آقا از تهران می‌رن...

همه منتظر بودیم و کنار جدول همه به سمت آزادی رو نگاه میکردیم ماشین میاد یا نه که یهو بعضی گفتن پیکر ها رو بردن و خیابون یهویی خلوت شد، به نفر دیگه می‌گفت نه ماشین داره میاد و دیگه داشتیم نا‌امید می‌شدیم که گفتیم بریم تو جمعیت عکس بگیریم بعد برگردیم.