لبخند تو را دیرزمانی‌ست ندیدم... + اون عکس لبخندی که دیدم این نبود!

بچه ها دارم میرم تشییع هر قدم رو به نیابت از شمایی که نتونستین بیاین برمیدارم

تازه رسیدیم از مترو خارج شدیم داره ماشین میرسه اینجا

براتون فیلم گرفتم داره لود میشه

صدای آقا و گریه مردم عجین شده

برای همیشه آقا از تهران می‌رن...

همه منتظر بودیم و کنار جدول همه به سمت آزادی رو نگاه میکردیم ماشین میاد یا نه که یهو بعضی گفتن پیکر ها رو بردن و خیابون یهویی خلوت شد، به نفر دیگه می‌گفت نه ماشین داره میاد و دیگه داشتیم نا‌امید می‌شدیم که گفتیم بریم تو جمعیت عکس بگیریم بعد برگردیم.

اومدیم برگردیم دیدیم یه ماشین عادی داره میاد و گفتیم اینم احتمالا برای باند و اسپیکره، همه همین فکر رو می‌کردیم یه لحظه قد بلند کردیم ببینیم درسته که چشممون خشک شد روی پرچم تابوت؛ صدای گریه ها بلند شد و کاش من این صحنه رو نمی‌دیدم... تابوت ها خیلی نزدیک بود خیلی...