صدای آقا و گریه مردم عجین شده

برای همیشه آقا از تهران می‌رن...

همه منتظر بودیم و کنار جدول همه به سمت آزادی رو نگاه میکردیم ماشین میاد یا نه که یهو بعضی گفتن پیکر ها رو بردن و خیابون یهویی خلوت شد، به نفر دیگه می‌گفت نه ماشین داره میاد و دیگه داشتیم نا‌امید می‌شدیم که گفتیم بریم تو جمعیت عکس بگیریم بعد برگردیم.

اومدیم برگردیم دیدیم یه ماشین عادی داره میاد و گفتیم اینم احتمالا برای باند و اسپیکره، همه همین فکر رو می‌کردیم یه لحظه قد بلند کردیم ببینیم درسته که چشممون خشک شد روی پرچم تابوت؛ صدای گریه ها بلند شد و کاش من این صحنه رو نمی‌دیدم... تابوت ها خیلی نزدیک بود خیلی...

صدا ها رو دریابید... نمی‌تونم اون عمامه رو باور کنم... شاید خوب شد ندیدید دیدن این صحنه خیلی مسئولیت ها روی دوش‌مون میذاره...

#پیام‌ِشما ببخشید من با رهبری هیچ زاویه نداریم و. رهبر و هم قبول دارم ولی واقعا درست نیست بگیم نائب امام زمان. رهبر یک ملت بودن و ما قدردانی. ار دست دادنشون سخت بود ولی خواهشا مسائل مذهبی و اینجوری باهم خلط نکنید بزرگوار .

ما که این حرف رو نزدیم ولی تماما بهش معتقدیم جناب، فعلا که در راهم ولی یه جمله میگم روش فکر کنین؛ خدا خدایی نیست که ما رو رها کنه تا بشینیم بدون هیچ رهبر و نائب امامی راه رفته بشه... اگر می‌تونین اون نوائب خاص امام حسن عسکری(ع) رو رد کنین بسم الله منتظر استدلالیم.

اگه به حرف شما بود که اهل بیت(ع) چرا بعد از امام رضا(ع) دیگه مستقیم در ارتباط نبودن و یارانشون رو جای خودشون برای رفع خیلی از نیاز ها مردم قرار میدادن و می‌فرستادن. به قول حضرت آقا ما تقدس سازی نمی‌کنیم اما از حقیقت هم نمی‌گذریم حالا اگه حقیقت آنقدر عظیم باشه؛ به نظرم حقانیت ولایت رو خوب درک نکردیم که متوجه نیستیم ولایت حولِ محورِ راهِ مولا و مرید می‌گذره.