تقصیراونبود ؛ آن‌ دخترکی‌ پر از شعر بود اما ، مرد کنارش‌ سواد خواندن‌ نداشت

جنابِ شعرهای ِمن ، حواست هست دلتنگم؟

رفتنت تکراری شده ، کمی هم بیا

حافظ کجای کاری؟ فالت غلط درآمد گفتی غمت سرآید ، این عمر بود که سرآمد

و اگر بار دلتنگی‌هایم شانه‌هایم را خم کند ، باز هم به سوی ِتو برنمی‌گردم .

بگذار نقش‌هایمان را جابه جا کنیم ، تو منتظر بمان من برنمی‌گردم .

در من شعری از تو می‌تپد که هیچ زبانی تابِ گفتنش را ندارد

حالا مگه چی میشه؟ قلب شکستمو کی دیده؟

تو به من چاقو میزدی و بعد رد خون روی صورتم رو می‌بوسیدی .

امروز روزهِ ناناز پَرورده منِ ، روز فرشته ای که خیلی دل نازکتر و مهربونی داره . یه سالِ دیگه باتمام خوبی ها و بدی های که برات داشت گذشت و تو وارد سنِ پونزده سالگی شدی و برگ جدیدی از داستان زندگیت رو شروع کردی . با گریه ها و خنده هاش ، غم ها و شادی های که گذروندیم میخواستم بگم مرسی که پا به این زمین گذاشته و مرسی که باوجودت تو زندگیم مثلِ اسمت دنیا رو بهم دادی ، من برات اون آغوشی میشم که دور از دغدغه هآی این جهان و آدم هاش گریه کنی و بهش تکیه کنی ؛ دنیآی قشنگم ، یکی یدونه آیلین ' هیچوقت به تهش فکر نکن . . چون ممکنه برسی به غم ، ته زندگی به این قشنگی ، میرسی به مرگ ، ته یک روز خوب ، ممکنه برسی به شب ِ پر از فکر و خیال ، ته یک خاطره قشنگ ، ممکنه برسی به یک یادش بخیر ! از حس و حال الانت لذت ببر در لحظه زندگی کن به تهش فکر نکن . . به رسم عادت زاد روزت مبارک ته تغاری بهمن 💞

به پایت سنگ می‌بستم اگر میلت به ماندن بود ولی حالا که این اندازه دلسردی خداحافظ

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد .