«گل آفتابگردان و خورشید»
* تمثیل آفتابگردان و خورشید: گل آفتابگردان به عنوان «آیت» (نشانه) معرفتشناسی در حکمت الهی معرفی میشود. همانطور که آفتابگردان از طلوع تا غروب همجهت با خورشید حرکت میکند و از آن انرژی میگیرد، قلب و ذهن انسان نیز باید با «خورشید حقیقت» (خداوند) منطبق شود تا معرفت الهی و «اشراق» حاصل گردد.
ادامه ...
* نقد کوژیتوی دکارتی و سوبژکتیویسم: در فلسفه مدرن غرب (مانند جمله دکارت: «من میاندیشم پس هستم»)، انسان به عنوان «فاعل شناسا» (سوژه) و اصیل در نظر گرفته میشود که این نگاه به خودمحوری (اگوسنتریسم) و نوعی شرک میانجامد. اما در نگاه توحیدی، انسان نه فاعل مستقل، بلکه همچون «گیرنده ماهواره» یا گیاه آفتابگردان، موجودی منفعل و نیازمند است. «فاعل بالذات» و منشأ نور و شناخت، خداوند (رب) است و کار اصلی انسان (عبد) تنها هماهنگ کردن خود با این منبع نور است.
* حکمت: درک «چرایی» و هدف غایی خلقت پدیدهها از طریق آیات. حکیم کسی است که از پوسته مادی پدیدهها عبور کرده و مقصود الهی را درمییابد. در نظام آموزش و پرورش نیز باید به جای انباشت پراکنده علوم، کودکان را از مسیر «علم ← تقوا و فرقان ← آیتشناسی ← حکمت» پرورش داد.
. حکمت اجتماعی و «توحید در جماعت»
* جماعت در برابر جمعیت: تفاوت «جمعیت» با «جماعت» در وجود جهتگیری واحد و رهبری (امام) است. در مزرعه آفتابگردان، هزاران گل همزمان و همسو به سمت خورشید میچرخند؛ این همان الگوی «نماز جماعت» و جامعه آرمانی (جامعه هجری در زمان ظهور) است که در آن تمام افراد و جوامع با وحدت و هارمونی به سوی حق حرکت میکنند.
* آیت (نشانه): تبدیل گزارههای علمی به نشانه. انسان با کسب «تقوا» به «فرقان» (قدرت تشخیص حق از باطل) میرسد و با چشم آیتبین، درمییابد که هر پدیده علمی نشانه و پیامی از سوی خداست.
* تطبیق با آیه فطرت: تمام این مباحث ترجمان عملی آیه «فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا» است؛ به این معنا که فطرت انسان (مثل گل آفتابگردان) به طور ذاتی برای انطباق با دین حنیف و نور الهی (خورشید) خلق شده است.
(برگرفته از رویکرد آیت مدارـ گل آفتابگردان جلسه ۱۳-کلبه کرامت )
🦋 کانال آیت بین
splus.ir/AyatBin
eitaa.com/AyatBin
کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
🕋 کعبه؛ آیِتِ «امام» و قبلهگاهِ حرکت ✨
کعبه در فرهنگ توحیدی، تنها یک بنای سنگی در مرکز زمین نیست؛ بلکه آیِت و نشانهای زنده از «امام» است که قطبِ عالمِ امکان و قبلهی دلهای حقیقتجوست.
همانگونه که تمام مسلمانانِ جهان در نماز و طواف، از چهار سوی عالم به سمت یک نقطه واحد رو میکنند و حرکتی منظم و هماهنگ را شکل میدهند، حقیقتِ انتظار نیز چیزی جز «همجهت شدن با امام و حرکتِ فعالانه به سوی او» نیست. 👣✨
عبور از انتظارِ ساکن به سوی مهدویتِ فعال
مهدویتِ فعال، عبور از ایستایی و نشستن در گوشهای به امیدِ تغییرِ خودبهخودیِ جهان است. کعبه به ما میآموزد که رسیدن به مقصد، نیازمند «سَعی» و «طَواف» است؛ حرکتی پیوسته، آگاهانه و جمعی که در آن هر فرد جایگاهِ خود را میشناسد و در صفی واحد، همقدم با دیگران به پیش میرود.
در این نگاه، منتظرِ واقعی کسی نیست که دست روی دست بگذارد؛ بلکه مانند زائری است که بارِ سفر بسته، موانع را پشتِ سر میگذارد و با اصلاحِ خویش و جامعه، مسیر را برای اتصال به قطبِ عالم هموار میکند.
☀️ طلوعِ موعود در گروِ گامهای امروزِ ما
در نهایت، همانطور که کعبه نقطه تلاقی تمام دلها و پایانِ سرگردانیهاست، امام عصر (عج) نیز مظهرِ عدل و آرامشِ نهاییِ بشر است؛ و کلیدِ رسیدن به آن طلوع، گام برداشتنِ امروزِ ما در مسیر اوست، با ایثار،شهادت طلبی وپویایی .
(برگرفته از رویکرد آیت مدارـ گل آفتابگردان جلسه ۱۳-کلبه کرامت )
🦋 کانال آیت بین
splus.ir/AyatBin
eitaa.com/AyatBin
کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
«راز گلهای آفتابگردان»
یک روز صبح، مادرِ لیلی چند دانه کوچک و سیاه به او داد و گفت: «اینها دانههای آفتابگردان هستند. اگر آنها را در خاک بکاری و هر روز به آنها آب بدهی، گلهای زیبایی میشوند.»
لیلی خوشحال شد. به حیاط رفت، خاک باغچه را کمی کَند و دانهها را زیر خاک گذاشت. او هر روز به آنها آب میداد.
چند وقت بعد، ساقههای سبز و بلندی از خاک بیرون آمدند و بالاخره گلهای بزرگ و زرد آفتابگردان، مثل خورشیدهای کوچک، در باغچه باز شدند.
لیلی خیلی دوستشان داشت و همیشه تماشایشان میکرد. اما یک روز متوجه چیز عجیبی شد!
ادامه ...
صبحها که خورشید بالا میآمد، همه گلها صورتشان را به طرف خورشید میچرخاندند. ظهرها هم که خورشید وسط آسمان بود، همگی رو به بالا نگاه میکردند. عصرها هم که خورشید میخواست غروب کند، همه با هم به همان طرف میچرخیدند!
لیلی با تعجب فکر کرد: «چرا همه این گلها با هم یک کار را انجام میدهند؟چراهمه شون به خورشید نگاه میکنند ؟» او دلیل کارشان را نمیدانست.
ادامه ...
یک روز، وقت نماز، مادر لیلی گفت: «لیلی جان، بیا با هم به مسجد برویم.»
آنها به مسجد رفتند. وقتی نماز شروع شد، همه آدمها در صفهای منظم پشت سر یک نفر که جلوتر ایستاده بود (امام جماعت) ایستادند.
لیلی با دقت به نمازگزارها نگاه کرد و خیلی تعجب کرد! او دید هر کاری که آن مردِ جلو انجام میدهد، همه آدمهای پشت سرش هم دقیقاً همان لحظه با هم انجام میدهند. وقتی او خم میشد، همه خم میشدند. وقتی مینشست، همه مینشستند و وقتی بلند میشد، همه بلند میشدند. همه با هم و در یک جهت حرکت میکردند.
ناگهان لیلی یاد گلهای آفتابگردان باغچهشان افتاد! با خودش گفت: «آها! گلهای آفتابگردان نماز میخوانند!»
وقتی به خانه برگشتند، لیلی زود به حیاط رفت. رو به گلهای زرد و قشنگش ایستاد و با خوشحالی گفت: «راز شما را فهمیدم! شما هم دارید مثل آدمهای توی مسجد با هم نماز میخوانید! خورشید جلو ایستاده و شما هم پشت سرش هر طرف که میرود، با هم حرکت میکنید و خدای بزرگ را شکر میگویید!»
لیلی از اینکه راز گلها را فهمیده بود، خیلی خوشحال شد و از آن روز به بعد، بیشتر از قبل دوستشان داشت.
✍پروینیان
(برگرفته از رویکرد آیت مدارـ گل آفتابگردان جلسه ۱۳-کلبه کرامت )
🦋 کانال آیت بین
splus.ir/AyatBin
eitaa.com/AyatBin
کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
داستان :« پژواک »
در غاری عمیق، تاریک و پر از قندیلهای یخی با صخرههای سخت ،خفاش کوچولویی بنام «سیاهک» مثل یک تیرِ رها شده از کمان، با سرعتی باورنکردنی در تاریکی مطلق غار پرواز میکرد . او با مهارت از میان صخرهها و قندیلهای آویزان عبور میکرد، بدون اینکه حتی یکبار به جایی برخورد کند.
چند خفاش دیگر (دوستانش) روی صخرهای نشسته و با تعجب او را تماشا میکردند. سیاهک با بالهای باز فرود میآمد. پرهایش را باد میکرد، سینهاش را جلو میداد و رو به دوستانش کردبا پز و غرورگفت :
دیدید چقدر فرز و زرنگم؟ من با فکر و اراده خودم این قدرت جادویی را خلق کردهام! چشمهای من جادویی هستند و من خودم این هنر پرواز در تاریکی را ساختهام!
سیاهک سرش را بالا میگیرد. او در درون خود فکر میکند که منشأ همهچیز است و با مغز و اراده خودش این قدرت بزرگ را ابداع کرده؛ دچار خودبینی عجیبی شده است.
ادامه ...
زمستان شدهوای غار خیلی سرد شده بود . سیاهک به شدت سرما خورده؛ گلویش درد میکرد و صدایش کاملاً گرفته بود .طبق عادت از سقف غار کنده شد تا پرواز کند و باز هم به دوستانش پز بدهد.سیاهک اوج گرفت ، اما ناگهان...بووووووم! با سر به دیواره سخت غار کوبید و روی زمین سقوط کرد.سیاهک از درد ناله کرد ،آییی...بالم!او روی زمین افتاد وبالش درد گرفته، اما از همه بدتر، غرورش خرد شده بود. سیاهک تازه متوجه شد که پرواز او به خاطر بازگشتِ پژواکِ صداها و جیغهای آرامی بوده که از دهانش خارج میشده و آن را با گوشهایش میشنیده،وحالا صدایش گرفته و دیگر نمیتواند آن صداها را تولید کند؛ او بدون آن قانون طبیعی، هیچکاره است و چشمهایش در تاریکی مطلق هیچ جادو و فوتوفنی ندارند.
ادامه ...
«پدر سیاهک»، خفاش پیر و مهربان، با نگرانی به سمت سیاهک پرواز کرد. او روی زمین فرود آمد، سیاهک را بلند کرد و با مهربانی در آغوش گرفت.
پدر سیاهک گفت :پسرم، چرا اینقدر مغرور شده بودی؟ تو فکر کردی این قدرت از خودِ توست و تو آن را خلق کردهای؟
سیاهک سرش را پایین انداخت.
پدر سیاهک گفت :
چشمهای تو جادویی نیستند. خداوندِ حکیم، قانون شگفتانگیزی به نام «پژواک صدا» را در این طبیعت قرار داده است. ما خفاشها فقط از این قانونِ آفریدهی خدا استفاده میکنیم؛ اینکه کسی مغرور شود و فکر کند خودش همهچیز را با فکر خودش به وجود آورده، بزرگترین خطاست.
سیاهک سرش را پایینتر آورد. او در دل عمیقاً فهمید که اشتباه فکرمیکرده و تواضع، از خودبینی بهتراست.
✍پروینیان
(برگرفته از رویکرد آیت مدارـ گل آفتابگردان جلسه ۱۳-کلبه کرامت )
🦋 کانال آیت بین
splus.ir/AyatBin
eitaa.com/AyatBin
کانال برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
✳️ برگزاری نمایشگاه پوستر مباحث حکمت و استراتژی/ پوستر آیت شناسی
📌مکان: مشهد-خواجه ربیع -اندیشکده رؤیت
آموزگاران همراه: باقری، ایزدی، عبداله زاده
چندین روز این نمایشگاه پوستر برگزار شد و معرفی دوره آینده صورت گرفت.
ان شاالله این نمایشگاه پوستر، در برخی روزها باز هم برگزار خواهد شد.
🦋 کانال آیت بین
splus.ir/AyatBin
eitaa.com/AyatBin