‹

پرسیدند : او برای تو چیست !؟
گفتم صورت خندانم در زندگیست🔗🔒 ›

- ‏نزار قبانی بعد از فوت همسرش بلقیس، یه‌جا در خطابش میگه : ‹ يا عطرًا بذاكرتي › ؛ ای عطرِ حافظه‌ام :)!♥️'☁️'

- در جواب ‹ دوستت دارم! › نگید منم همینطور . . به جاش مثل شهریار بگید : ± من از جهان به تو دل بسته‌ام که جانِ منی :)!🧡'📎'

اونی که وقتی نیستی طوری ازت دفاع میکنه که دیگه کسی جرئت نکنه جلوش دربارت حرفی بزنه ، دقیقا همون آدمِ امنه زندگیته ؛ همونو بچسب فقط . =)!'🌱'📼

- به زندگیم که نگاه میکنم ؛ میبینم کتاب ها همیشه نجاتم دادن فیلما ، سریالا ، موزیکا نجاتم دادن آدم ها ؟ نه ، هیچوقت :)!'🍂 . .

#حتی‌نبودنت‌می‌ارزه‌به‌بودن‌خیلیا . .🚶🏾‍♂

..🚶🏿‍♂

- كلنا نتذكر النهاية ‹‍ آخرش خاطره می‌شیم همه‌مون : )!'🔒 ›

- یه تئوری خیلی قشنگی توی کتاب ‹‍ کتابخانه نیمه شب › بود که میگه :

‹‍ خدا جوریه ك ما نمی‌تونیم ببینیمش یا درکش کنیم ، برای همین به شکل کسی در می‌آد که توی ِ زندگیمون به عنوان آدم خوبی می‌شناختیمش . . › - ولی این خیلی تئوری قشنگه‌ایه : )!'🌱'✉️

- شاهرخ مسکوب در نهایت همدردی چقدر قشنگ منو توصیف میکنه : ‹‍ جانم خسته‌است › خستگی‌ای که نه جسمی و نه روحیه انگار بیشتر از این حرف‌هاست شبیه ِ وقت‌هایی که از همه‌ چی بُریدی یه‌جور تهی شدن از همه‌چیز . . 💙'📖

- اونجایی که بابک خانقلی میگه : ‹‍ ولی عشق انجیر نیست ، زیتون تلخه : )!🔓'📼 ›