واقعا حس می‌کنم فاقد محتوایِ فاخرم.

_

آخر شب؟ بگایی، دلتنگی، غم.

_‏کاش یه چیزی مثلِ هندزفری وجود داشت که بجای آهنگ ازش -سکوت- پخش میشد، هر جا نیاز به آرامش و سکوت داشتی میذاشتی تو گوشِت و پلیش میکردی و همه جا ساکت میشد.

[قدرِ بودنش‌و بدون]

یسری از آدما تو زندگی هممون با بقیه فرق دارن، خوب بودنشون قشنگه، بد بودنشون قشنگه، نگرانیاشون قشنگه، حتی بی‌تفاوت بودنشونم قشنگه، خندیدن و دعوا کردن باهاشونم قشنگه، هرچقدم ازشون ناراحت باشی فقط کافیه بهت زنگ بزنن یا ببینیشون یا حتی بهت پیام بدن، دیگه همه چیز یادت میره .. بعضی از آدما که انگار به روحت گره خوردن نمی‌تونی هیچوقت از دوست داشتنشون دست برداری ..

_ هیچی فقط می‌خواستم بگم تورو خدا هوایِ مارو داشته باش آقایِ امام حسین، همون دقیقه‌ی 6:12.

- رفتن و دل کندن از آدمایی که دوسشون داریم سخته، تلخه اما‌ گاهی لازمه، لازمه که با رفتنشون ما تبدیل شیم به آدمی که وابستگی عجیب و غریبی نداره، لازمه‌که تبدیل شیم به آدمی که برای موندن آدما تو زندگیش اصرار نمیکنه، منت نمی‌کشه، لازمه تبدیل شیم به آدمی که هر رفتاری‌و هر کسی نمی‌تونه قلبشو بشکنه و ناراحتش کنه .. لازمه تبدیل شیم به آدمی که حد و مرزی برای روابط‌و صمیمیتش تعیین می‌کنه، لازمه تبدیل شیم به آدمی که هدف‌هاش و رویاهاش رو دنبال می‌کنه، لازمه تبدیل شیم به آدمی‌که یاد میگیره قوی باشه‌و تیکه‌هایِ شکسته‌شو محکم کنار هم بزاره و از اول شروع کنه .

فکر می‌کنم گِل خلقت ما از دلتنگیِ عزیزم.

همیشه اونی که بی‌رحمه برندست ..

_ یه وقتایی‌هم هست دلت از زمین‌و زمان می‌گیره، با زمین و زمان دعوا داری، زمین و زمان رو مقصر حالت می‌دونی .. ولی حتی اگه همه‌ام تلاش کنن حالت خوب نمی‌شه. فکر می‌کنی هرچقدر بیشتر تلاش کنی، بلاخره یه جا بهتر می‌شه اوضاع، ولی بدتر میشه. چون هی با خودت میگی خب من که این همه تلاش کردم، چرا اوضاع بهتر نشد؟ دیگه باید چیکار می‌کردم؟ اونجا می‌فهمی یه‌سری چیزا هیچوقت بهتر نمی‌شن، حتی اگه زمین‌و زمان دست به دست هم بدن ..

[بغل می‌خوام، هرساعت ، هرروز، هرهفته، هر ماه، هرسال، الان و همیشه]