دلتنگی، دلگیری، غم.

آخه غم چطور دلش میاد که بیاد سراغِ تو؟ تو حیفی، خیلی حیف عزیزِ من.

نمی‌دونم که یار کِی مارو خواست‌و کِی میلش به ما شد، اما طلبید و آغوشش‌و باز کرد، مام از خدا خواسته دویدیم بغلش. نمی‌خوام زیاد طولانیش کنم. طلب حلالیت و این داستانا .. برای منم دعاکنید. * اگه لایق باشم حرفاتونو پیشِ آقایِ امام حسین می‌خونم.🤍: https://harfeto.timefriend.net/16934303431348

مکانِ مطلوب و اَمن. حیف و صد حیف که تموم شد!

گفت: صدات خیلی غمگینه، اینقدر که کاش می‌شد صدات رو بغل کنم تا آروم شه.

اون قسمتی که مستربین واسه خودش نامه می‌نویسه می‌فرسته، فرداش پستچی نامه رو براش میاره، خوش‌حال و با تعجب باز می‌کنه و با خوشحالی می‌خونه و ابراز احساسات می‌کنه، دیدینش؟ همون.

یه وقتایی هم هست بین دو تا آدم صمیمی به طرز عجیبی فاصله می‌افته بدون هیچ دعوایی، هیچ بحثی. میدونی اینطوریه که چند تا کار کوچیک انجام می‌ده باعث ناراحتیمون می‌شه ولی چون هنوز دوسش داریم چیزی نمیگیم، همینجوری ادامه می‌دیم، ادامه میدیم؛ تا اینکه بالاخره یه جا زده می‌شیم؛ دعوا نمی‌کنیم، بحث نمی‌کنیم، فقط دور می‌شیم. بیاید بجای فرار کردن و دور شدن سعی کنیم حلش کنیم. حرف زدن معجزه می‌کنه. امتحان کنید. حرف بزنید.

برایم نوشت: یادِ چشم‌هایت رهایم نمی‌کند.