بهترین سه ماهِ سال، خداحافظ.

گفت عشق نه، ولی بیا تا همیشه دوست بمونیم. دستش‌رو ول کردم‌ و گفتم: ببخشید! ما به کسی که براش روزی چندبار از درون آوار میشیم و فرو میریزیم، دوست نمیگیم ..

تا قبل از بعضی آدم‌ها، عشق رو افسانه‌ای بیشتر نمی‌بینی.

به نظرم به جای ناراحتی و غصه خوردن بشین با خودت فکر کن بگو چرا باید بخاطر گذشته‌م ناراحت باشم؟ چرا باید بخاطر اتفاقی که افتاده و تموم شده ناراحت باشم؟ من میگم به جای اینکه براشون غصه بخوری، محکم جلوی کسایی که ناراحتت کردن وایسا و بگو: مرسی که اینکارو در حقم کردی، مرسی که دلمو شکوندی و پا گذاشتی رو تموم احساساتم، مهم تر از همشون اعتمادم، نابودشون کردیا! ولی ایول! ازت ممنونم. چون تو باعث شدی که بشناسمت. باعث شدی که دیگه کنارت نمونم و ازت دورشم و بهم یاد دادی که تو انتخاب آدم درست تو زندگیم خیلی تلاش کنم و نذارم آدمی مثل تو وارد زندگیم بشه. تو گناهی نداری! من کار اشتباهی کردم که آدم اشتباهی مثل تو رو وارد زندگیم کردم. من اشک نمیریزم بخاطر کار اشتباهت، در واقع تویی که باید ناراحت باشی و اشک بریزی. اما برعکس، من خیلی خوشحال شدم از اینکه دیگه آدم اشتباه زندگیمو کنار خودم نمیبینم.

به عقب نگاه میکنم، چقدر اعتماد کردن به بعضی‌ها و حرف زدن باهاشون کار احمقانه‌ای بود.

باشد که اشکِ بعدیِ شما، اشکِ شوق باشد.