چجوری بوسه می‌زنی، به زخمی که نمک زدی؟

دلت برام تنگ شده؟ بهم پیام بده. از دستم ناراحتی؟ بهم بگو. فکر می‌کنی از دستت ناراحتم؟ ازم بپرس. به نظرت من عوض شدم؟ باهام در میون بزار. چیزی از من اذیتت می‌کنه؟ مطرحش کن. نگفتن فقط مارو از هم دور می‌کنه ..

حرفی ندارم، غمم رو بخون.

روز هایی عجیبی رو دارم می‌گذرونم. حسی بین خواستن و نخواستن یا بودن و نبودن. سردرد هایی که در آخر به خواب های ناآروم آخر شب راه پیدا می‌کنند و چشم های پف کرده‌ ای که سر صبح به هرنحوی شده می‌خوان غم خودشون رو لو بدن. نمی‌دونم! هرچی که هست لطفا زودتر تموم بشه. من طاقت این همه سردرگمی رو ندارم. حداقل توی‌ این برهه‌ی زمانی، نه. بخدا حیفه روز هایی که داره اینطوری می‌گذره ..

مثل چشم‌های امن اما غم‌انگیزی که نداشتن رو قبول کردن، اما هنوز ته نگاه‌شون می‌خوان‌ که داشته باشن.