تو برمی‌گردی تا گذشته‌ رو تکرار کنی و اون آدم قبلی بشی‌ واسه منی که همه‌‌چیزش رو باهم پاک کردم و یه آدم دیگه شدم با یه زندگی جدید، این غم داره نه؟ ولی بپذیرش.

یادآوری تلخه، اما هنوز هم یادت رو می‌بوسم.

من نمی‌شناختمش اما نسبت بهش حس آشنایی عجیبی داشتم. حس اینکه سال‌ها توی ایستگاه راه‌آهن فقط منتظر بوده باشم که کسی بیاد و انگار با پیاده‌شدن اون آدمِ غریبه از قطار، سوت پایان انتظارم‌ رو زده باشن.

دل‌تنگی به خودیِ خود یه حکومت خودمختاره توی بدن من.

اون از شفق قطبی در خطه خراسان، باریدن تگرگ گردویی و اینم از اقای رئیسی. خانومای مشدی فعلا حجابتونو رعایت کنین ببینیم چی میشه.

به راستی خدا را با مشهدیان چه شده است؟

فعلا یه صلوات بفرستیم تا ببینیم چی‌ می‌شه..

وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ./(اى پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانى که در راه خدا کشته شدند، مرده اند! بلکه زنده اند، و نزد پروردگارشان روزى داده مى شوند.