''هر نمایش روزی تمام میشود. همه ی کسانی که در آن نقش داشته اند، یکی بعد از دیگری میروند. صحنه خالی میشود. تماشاگران میروند و در سالن نمایش کسی نمیماند. نه بازیگری، نه تماشاگری و نه قصه ای. یک روز هم سالن نمایش را میکوبند و از بین میبرند. از تمام نمایشها و قصه ها، زمین بایری میماند که حافظه ای ندارد سرنوشت زمین بایر؟ خدا می داند. خاک بی حاصل خاطره ای ندارد. و بدون خاطره، جهان وجود نخواهد داشت.''