مرضیه متولد ۱۳۶۰ در بجنورد است، اما از سیزدهسالگی در مشهد بزرگ شده است.
مدرک جودو، تکواندو و مربیگری شنا را در اوایل جوانی گرفته است. ورق زندگی او پس از ازدواج با مردی که اعتیاد داشته برمیگردد، از بیپولی گرفته تا زندگی روی پشتبام زیر تیغ آفتاب، اما مرضیه همه اینها را پشت سر گذاشته است، زیرا او زنی است که از دریچه
#امید به زندگی نگاه میکند و
#اهل_ریسک است. مرضیه حالا کارآفرین شده است و به چندین خانواده نان میرساند و شاید این روزهای خوش پاداش روزهایی است که به قول خودش به مشکلات خندیده است.
مادرش خانهدار و پدرش بازنشسته آموزش و پرورش بود. مرضیه در دوران مجردی هم از نظر اقتصادی مستقل بوده ، اما در بیستوششسالگی در مقابل مخالفتهای خانواده، برای ازدواج با مردی که از زندگی ناموفق قبلیاش ۲ فرزند داشت، اصرار کرد. او میگوید: بعد از یک سال زندگی متوجه شدم شوهرم اعتیاد دارد. با خودم گفتم کمکش میکنم. به او علاقه داشتم، اما حس ترحم به علاقهام میچربید. نمیخواستم از جامعه طرد شود یا زندگیام از هم بپاشد.او تصمیم سختی میگیرد. ناچار میشود شوهرش را از رفقای نااهل دور کند، نه با جابهجایی محله، بلکه با جابهجایی شهر محل زندگیشان. مقصد بندرعباس بود، ۱۴۰۰ کیلومتر دورتر از مشهد. به گفته مرضیه، از آنجا که خانواده همسر سابق شوهرش هم اعتیاد داشتند، دختر شوهرش را هم با خودشان همراه میکنند تا از این بابت نگرانی نداشته باشند.
بازاریابی در زمان بارداری
مرضیه میگوید:
«شوهرم نقاش ساختمان بود، اما کار نمیکرد به این علت که علاوه بر اعتیاد، بیماری دیگری هم داشت و آن تنپروری بود. آن موقع ماههای اول بارداریام بود و هوا گرم. اینطور بگویم. یک بطری آب معدنی را پر از آب یخ میکردم و به خیابانهای داغ بندرعباس پا میگذاشتم. هنوز چند قدم نرفته بودم، یخ تبدیل به آب گرم میشد.» آن روزها برای یک شرکت در خیابانها از این مغازه به آن مغازه بازاریابی میکردم. همینطور بازاریابی و تبلیغات برای جاهای مختلفی انجام دادم تا اینکه اوضاعمان بهتر شد و توانستیم با یک سرمایهگذار به صورت شریکی یک شرکت ساختمانی راه بیندازیم.
تا اینکه مجبور شدیم
از بندرعباس متواری شدیم😱😱😱
#ادامه_دارد
#زنان_تغییر_آفرین
@ayeyar
