شکرش کنی می بینی چقدر داراییات خوشگله.

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش ابر؛ با آن پوستین سردِ نمناکش باغ بی برگی روز و شب تنهاست با سکوت پاکِ غمناکش سازِ او باران، سرودش باد جامه اش شولای عریانی‌ ست ور جز، اینش جامه ای باید بافته بس شعله ی زرتار پودش باد گو بروید، هرچه در هر جا که خواهد، یا نمی خواهد باغبان و رهگذران نیست. باغ نومیدان چشم در راه بهاری نیست گر زچشمش پرتو گرمی نمی تابد ور برویش برگ لبخندی نمی روید؛ باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست؟ داستان از میوه های سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید باغ بی برگی خنده اش خونیست اشک آمیز جاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن پادشاه فصل ها، پاییز

~

حوصلم سررفته لطفاً دراما

~ #عکس‌های_سارن

"چسب زخما بعد خوب شدن زخم دور انداخته می‌شن."

اگه چیزیو می‌خوای که تا حالا نداشتی باید کاریو کنی که تا حالا نکردی.