:)

.

تازه یادم رفته بود وا.

مرا آشفته می‌داند چنین آشفته بازاری.

میشه برای شادی روح یه نفر فاتحه بخونید💗؟

برای وقتایی که پاییزه، آسمون آبیِ تیره‌ست و دلت بی‌حسه، نه غمگین و نه شاد. برای وقتایی که یه کتاب یا فیلم رو تموم کردی و حس می‌کنی یه تکّه از وجودتم تموم شده:

ندانستم نام گلها را حالا باغ از میان رفته.

نپرس "چته؟"، چون حتی خودمم نمی‌دونم، انگار دوست دارم زمان متوقف شه و برای مدتی بخوابم، بعد بیدار شم و زندگیمو ادامه بدم. اما الآن حسِ ادامه دادن نیست، چون هرچقدر بیشتر تلاش کردم بدتر شد، نمی‌دونم. شاید مشکل از منه، شایدم مسیرم اشتباهه، ولی سخته، تلاش های بی‌نتیجه و حسایی که به پای چیزای غلط ریختی، مثل یه کوله‌بارِ بزرگه که توی مسیر سفرت روی دوشت سنگینی می‌کنه. می‌دونم، این متن مفهومی نداره، دقیقاً مثل مغز من، همه چیزش به هم ریخته‌ست و قاعده‌ی خاصی نداره، فقط امیدوارم، امیدوارم درست بشه.

احساسات ارزش دارن و باید به همشون احترام گذاشت، حتی همین سردرگمی‌!