ولی اوضاعم رواله، شکست بخشی از رشده و من بیشتر یاد گرفتم، مگه نه؟

سعی می‌کنم بیشتر ببینم، بیشتر بخونم، بیشتر بنویسم، بیشتر گوش بدم، بیشتر و بیشتر و بیشتر. تا روزی که وجودم پر از "بیشتر" ها شده باشه و خلأای توی وجودم نباشه. و می‌دونم، هیچوقت کامل نمی‌شم، همیشه یه بخشی از وجود آدما خالی می‌مونه و فقط با مرگ پر میشه.

واقعا از ته دلم خوشحالم اکیپی پیدا کردم که توش حالم خوبه:) واقعا از ته قلبم دوسشون دارم و چقد این آدما خوبن چقد حالمو خوب میکنن چقد حواسشون بهم هست:)

اگه حتی بین ما، فاصله یک نفسه؛ نفس منو بگیر.

چهاردهمِ آذر.

https://daigo.ir/secret/3531170135 ای تو هم‌سقفِ عزیز، از آسمون چه‌خبر؟

آیرنی‌ها

سارن جونم

نه من خوب نیستم. دلم برای قبلا تنگ شده. دلم میخاد برگردم عقب. بعضی وقتام میخام برم آینده ببینم قراره چی به سرم بیاد و من بین این دو افکار گیر کردم و هردوشون منو به یه سمتی میکشن.

گاهی نوازش باد هم می‌تونه شاخه‌هات رو بشکنه=).

به قول داداشم همیشه واسه همه چی یه راهی نیست بعضی وقتا باید رها کنی.

ناکافي که نه، معمولا یکم زیادي ام.