آیـرِن✧
"خودخواهی" نه تنها به معنای دوست داشتن خودت نیست بلکه به معنای ظلم کردن به خودته.
دیروز داشتیم حرف میزدیم گفتم:
"خودخواهی دو تا حالت داره،
یکی خودخواهیِ افراطی و یکی اونی که نیازه همه داشته باشنش.
خودخواهی تا یه جاهایی به نفعته، چون باعث میشه ازت سوءاستفاده نکنن، یا خودتو یادت نره.
دوست داشتنِ خودت رو با خودخواهی اشتباه نگیر."
بارها تعلل کردم برای قطع ارتباطم با بعضی آدما، که شاید یه ذره تلاش کنن برای این دوستیِ ناچیز.
ولی فهمیدم باید بری، آدمی که نقطه ضعفت رو میدونه و بازهم انجامش میده، داره تورو به رفتن وادار میکنه، فقط برو.
اونقدر اون کلمه رو تکرار کردم که معناشو از دست داد، با خودم گفتم این چیه؟ اصلاً این همونیه که قبلاً میخوندمش؟
*من در مورد کلمه حرف نمیزنم.
آیـرِن✧
بارها تعلل کردم برای قطع ارتباطم با بعضی آدما، که شاید یه ذره تلاش کنن برای این دوستیِ ناچیز. ولی فه
رفتن همیشه از خشم نمیاد؛
خیلی وقتها از خستگی میاد.
از اینکه هی خودتو توضیح بدی، هی ببخشی، هی منتظر بمونی.
هرچیزی که برام عمیق شد، از دست رفت.
برای همینه که دیگه نمیخوام جوگیر بشم، میخوام یکمی دور باشم و درگیر عمقِ ماجرا نشم، وگرنه غرقش میشم، از دست میرم.