تا شب نشده خورشید را لای موهایت می‌گذارم و عاشق می‌شوم فردا برای گفتن دوستت دارم دیر است “جلیل صفربیگی”

نمی‌خواستم این عشق را فاش کنم ناگاه به خود آمدم دیدم همه کلمات راز مرا می‌دانند این است که هرچه می‌نویسم عاشقانه‌ای برای تو می‌شود “شهاب مقربین”

تمام پروانه‌ها قاصدک بودند به هر قاصدکی راز چشمان تو را گفتم پروانه شد تمام پروانه‌ها ادای چشمان تو را درمی‌آورند چون بغض مرا دوست دارند “کیکاووس یاکیده”

واژه‌هایی که از تو می‌گویند عطر غریب ارکیده دارند این روز‌ها اگرچه کوتاه شدند شعرهایم اما نقطه‌چین ادامه داری‌ست فریاد بلند سکوتی خیس در حنجره خسته دردهایم “دنیا غلامی”

اگر تو نبودی من کاملاً بیکار بودم هیچ کاری در این دنیا ندارم جز دوست داشتن تو “رسول یونان”

خوبم… درست مثل مزرعه‌ای که محصولش را ملخ‌ها خورده‌اند دیگر نگران داس‌ها نیستم “فریبا عرب‌نیا”

تو رنگ می‌دهی به لباسی که می‌پوشی بو می‌دهی به عطری که می‌زنی معنا می‌دهی به کلمه‌های بی‌ربطی که شعر‌های من می‌شوند “ساره دستاران”

-

جهان خالی‌تر از آن است که جای خالی تو را حس نکنم و خیال کن چه خالی شده‌ام وقتی حتی خیالت هم سهم دیگران شده باشد “کامران رسول زاده”

سرخ می‌شوی وقتی می‌شنوی دوستت دارم زرد می‌شوم وقتی می‌شنوم دوستش داری چهارشنبه سوری راه انداخته‌ایم سرخی تو از من، زردی من از تو! همیشه من می‌سوزم و همیشه تو می‌پری “حسین پناهی“

-

اگر آمدی خبرم کن در خانه بمانم که از اندوه نمیرند شمعدانی‌های منتظر و ماهی‌های حوض و لبخندی که به شوق بر لبانم می‌بندد که تو بیایی و کسی خانه نباشد “سیدعلی صالحی”