فرض کن بعد تمامِ این سختیا(که اکثرا برای ما دانش آموزا همین روزای آخر و فشار درساس)،روزی که آخرین امتحانمونو دادیم بریم زیر سایهی بید بشینیم و راضی از نتیجه یه لبخند پهن رو لبامون باشه و درحالی که داریم بستنی میخوریم کلِ این دوران رو مرور کنیم و بگیم "دیدی می ارزید؟"
پس لطفاً جا نزن باشه؟روزای قشنگ تری در انتظارته=)
درخت برای سبز شدن باید از برگای زرد و پژمردهش بگذره،
ما آدما هم برای شاد و سرحال شدن باید از قسمتای غمگین خودمون دل بکنیم=)
-امروز٫توی حیاط خونه.