و من با وجود تمام نقد هایی که به سووشون سریالی وارده با لذت نگاه میکنم و این دقیق بودن نرگس آبیار برای تبدیل رمان به فیلم رو تحسین میکنم.😭✨
سووشون فقط عواطف و احساسات بین ادمها نیست؛ تاریخ کشوریه که با وجود نزدیکی زمانی به حال، داره فراموش میشه.
و بنظر میرسه این تاریکی تاریخ به درستی کارگردانی شده اگرچه یکسری از اجزای اون کامل نیست اما از ضعف کارگردان نشأت نمیگیره.
من یه ویدیوهای خوش وایبی تو تلگرامم سیو داشتم هی که نیازمند حال خوب میشدم نگاشون میکردم.
ایتا ازم افلیج ساخته.
دلم پر میکشه برای میزبانی یک میهمانی زنانه.
تو خونه خودمون؛
نهار بپزم و برای عصرونه یک عالم سن سباستین درست کنم.
ولی تنها کاری که الآن از دستم برمیآد گریهس