و کامیلا/داغدار توفیق. کامیلا در میان یک دوراهی غیرممکن گیر کرده است. اگر برادران کامیلا پیروز شوند، همسر او کشته می‌شود. اگر همسر او پیروز شود، برادرانش کشته می‌شوند. او هم باید به برادرانش وفادار باشد و هم به عشقش. غم و اندوهی که در چهره و افتادگی بدن زنان در نقاشی می‌بینید، دقیقا ناشی از همین بن‌بست عاطفی است.

حالا تصور کنید جنگ تموم شده.

در پایان جنگ، دو تن از برادران هوراتی کشته شدند و یکی از برادران که زنده بود به خانه برمی‌گردد و می‌بیند کامیلا سوگوار عزیز کشته‌شده‌ خودش است. وقتی می‌بیند خواهرش به جای خوشحالی برای پیروزی روم، برای دشمن آنها که نامزد او بود گریه می‌کند، عصبانی می‌شود و کامیلا را با شمشیر می‌کشد و می‌گوید هر زنی که برای دشمن روم اشک بریزد، همین سرنوشت اوست.

کامیلا در نقاشی، صدای عاطفه ست که در برابر سیاست و جنگ نادیده گرفته شده. در حالی که سه برادر هوراتی در حال انجام وظیفه هستند، کامیلا در حال تجربهٔ سوگ است. لویی داوید اینطور به تصویر کشیدست که قهرمان بودن چقدر می‌تواند با قربانی کردن ظریف‌ترین عواطف انسانی همراه باشد.

از اینجا بخونید.🔺