بعد از یِ دروغ همه واقعیتا مشکوکن...💔

واژگانی‌که از دل برمی‌آیند، هرگز بیان‌ نمی‌شوند درگلو گیر‌میکنندوتنهادر‌چشم‌ ها خوانده می‌شوند...

جمله ی خیلی مهم که دلم میخواد تو ذهن هرکسی حک شه:کسی که واقعاً آماده ی دوست داشتنه وقتی می بینه حالت بده گم نمیشه🌱✨

گاهی آدم وسط شلوغی می‌ایستد و لبخند می‌زند، ولی ته دلش پر از طوفان است که هیچ‌کس نمی‌بیند. گاهی دست‌ها و نگاه‌ها مثل بازی‌ای نامرئی‌اند؛ یک لحظه نزدیک می‌شوی و حس می‌کنی همه چیز امن است، همه چیز به تو تعلق دارد، ولی چند لحظه بعد همان نزدیکی می‌تواند تبدیل به فاصله‌ای شود که هیچ راهی برای پر کردنش پیدا نمی‌کنی. دل آدم میان لبخندها و لمس‌ها گیر می‌کند، میان حرف‌هایی که گفته نمی‌شوند و نگاه‌هایی که فرار می‌کنند. گاهی باید صبر کرد، گاهی عقب نشست، و گاهی فقط ایستاد تا دید آیا چیزی که می‌خواستی بازمی‌گردد یا در سکوت خودش محو می‌شود. در تمام این لحظه‌ها می‌فهمی که ارزش واقعی هر احساسی وقتی معلوم می‌شود که هم تو و هم دیگری جرات کنند، حقیقت را نشان دهند؛ و تا آن روز، همه‌چیز فقط یک بازی لطیف و مبهم از نزدیکی و فاصله است که دل را هیجان‌زده و لرزان نگه می‌دارد، اما همچنان امیدوار و منتظر.

Overthink

انگار،هر جا میرم جلومه چشمات...👀✨️ هنوزم دوستم داشتی ای کااش...

ای کاش...

اوم...

"شایدم واقعا مشکل من بودم."