🧒🏻: مامان میشه آب بازی کنیم؟
- نه عزیزم
🧒🏻: مامان میشه خاک بازی کنیم؟
- نه نفس مامان
🧒🏻: مامان میشه مبل ها رو جا به جا کنیم خونه بسازیم؟
- نه اصلااااا
🧒🏻: مامان میشه من ظرف بشورم؟
- نه کارم بیشتر میشه
🧒🏻: مامان میشه آبرنگ بازی کنیم؟
- نه بابا اصلا حرفشم نزن
🧒🏻: مامان میشه بدو بدو بازی کنیم؟
- نه همسایه ها شاکی میشن
🧒🏻: مامان میخوایم کاردستی درست کنیم؟
- نه مگه نمیبینی تازه خونه رو تمیز کردم
🧒🏻: مامان من دوست دارم مجسمه بسازم؟
- نخیرررر حالا بشین یه گوشه نقاشی بکش چه فرقی میکنه
🧒🏻: مامان بچه ها هم میتونن گل بکارن؟
- نخیر کی گفته؟ کار بزرگترهاست
🧒🏻: مامان میای با هم بپر بپر بازی کنیم؟
- نه من خسته ام از صبح همش داشتم کار میکردم. بیا این گوشیو بگیر بازی کن.
کودکی که در طول روز چندین بار «نه» بشنوه مطمئنا بچهی با اعتماد به نفسی نمیشه.❌
چیکار کنیم؟
روانشناسا میگن کمتر «نه» بگین.
خب خوبه و منطقیه.
✨ولی کسی نمیگه چجوری بستری بوجود بیاریم که کمتر نه بگیم.✨
راز نه نگفتن، در معماریه🤌
و معمارها باید جوری طراحی کنن🏡 که بچه ها کمتر نه بشنون و اعتماد به نفس کسب کنن.🧒🏻
بچه های زمان قدیم چقدر نه میشنیدن؟
تقریبا هیچی
یه دلیلش اینه که همش یا تو کوچه بودن یا تو حیاط🏞
اصلا جلوی چشم مامانا نبودن که نه بشنون👁
خاک بازی و آب بازی وگل بازی و بپر بپر و بدو بدو و .... همه رو انجام میدادن.☺️
حالا که بیشتر خونه ها آپارتمانی ان🏙
یه مهندس معمار باید بگه تو خونه چه اتفاقاتی رو رقم بزنیم تا بچه اعتماد بهنفس بیشتری داشته باشه✅
همش برمیگرده به «بستر سازی»
«ایجاد شرایط مساعد برای انجام کار مثبت و انجام ندادن کار منفی بدون اجبار»
یه جور امر به معروف و نهی از منکر عملی✌️