خونه ای که طبق سبک های معماری باشه، سرعت تغییراتش خیلی کمتر از خونه‌ی مدگرا هست... چون وقتی خونمون سبک داره یعنی خیلی از مدها بهش نمیاد پس مجبوریم بیخیال بعضی از مد ها بشیم...👌🏻

مزیت دوم هم اینه چون خونتون سبک داره، انتخاب هاتون برای خرید محدود و واضح می‌شه. دقیقا می‌دونید باید چه مدل مبلمانی بخرید یا چه تزئیناتی اضافه کنید و نیازی نیست کلی وقت تلف کنید...👌🏻

و مزیت سوم چیه؟ همبستگی بصری هرچیزی سرجای خودشه (البته فقط از منظر بینایی😏)

یه نفر تو شخصی گفت شما فقط بلدید علم معماری غربی رو نقد کنید و نکات مثبتش رو نمی‌بینید... این مزیت ها رو گفتم برا اینکه بدونید وقتی بخوام از معماری آکادمیک تعریف کنم‌ هم بلدمااااا🙈😅 ولی چه کنم که این سبک ها، «علی الاصول» نیستن و هیچ‌ جوره نمی‌تونم‌ خودم رو راضی کنم برای پیشنهاد دادن این سبک ها به کارفرما🤷‍♂

حالا اگه معماران بزرگوار حاضر در کانال رضایت بدن، بریم بگیم ایرادات این سبک ها چیه؟😁

ایراد اول: این سبک ها، حذف کننده هستن... خیلی هوشمندانه تمام نمادهای خاطره انگیز و یادآور ما رو حذف می‌کنند چرا؟ چون به تصویر کاملی که برامون درست کردن، نمی‌خوره، نمیاد و زشتش می‌کنه!

ایراد دوم: اجازه نمی‌دن طبق طبع و میل و خواست خودمون بریم جلو و انتخاب کنیم. پس اختیار رو از ما می‌گیرن.

بریم ایراد سوم رو هم بگم👇

اگر به هر دلیل موجهی(مثل رنگ درمانی) تصمیم بگیریم یه بخش از مبلمان رو عوض کنیم، سَبْکی که اینقدر براش هزینه کردیم فرو می ریزه...

پس می‌شه گفت این سبک ها در اصل یه قفس شیک و زیبا هستند... حالا راه فرار چیه؟ اگه این سبک های معماری، قفس هستن، سبک درست و اصولی چیه؟