پس اونا اومدن و این برگزیده بودن رو حفظ کردن و اونو به نژادشون ربط دادن! گفتن نژاد ماست که باعث میشه برگزیده باشیم و ما قوم خداییم. اما اینکه برای چی برگزیده شدن رو حذف کردن!! حتی در تورات، اسحاق رو پسر اصلی ابراهیم(ع) عنوان کردن و اسماعیل رو تا تونستن، از اعتبار انداختن تا بر اون ۱۲ امیر از نسل اسماعیل خدشه وارد کنن! ابله‌ها با خدا جنگیدن!

خدا هم فرصت بسیار طولانی بهشون داد و حتی تو مقطعی بهشون کمک کرد حکومت تشکیل بدن(سلیمان و داوود) تا بتونن زمینه‌سازی کنن. تو اون مقطع واقعا هم بنی‌اسراییل خوب شده بودن به نسبت تا اینکه بعد فوت سلیمان، حکومتشونو حفظ نکردن و زیر پرچم وصی سلیمان جمع نشدن و تجزیه شدن اخرین فرصتی که خدا بهشون داد، عیسی(ع) بود اما بازم متحد نشدن و قبول نکردن برای زمینه‌سازی موعود بجنگن. گفتن ما بنی‌اسرائیلی هستیم، بنی‌اسماعیلی نمیپرستیم! و خداوند موهبتی که بهشون کرده بود ازشون گرفت و موعودی که بخاطرش برگزیده شده بودن رو جایی دور از اونها، در مدینه دنیا اورد و افتخار یاری کردنش رو هم به قوم دیگری داد!

وقتی حضرت محمد(ص) ظهور کردن، به فرموده‌ی قرآن یهودیا مثل پسرشون ایشونو میشناختن! اما باهاش جنگیدن! تکبر، میل به قدرت، عصبیت قبیله‌ای باعث میشد نتونن بپذیرن شاخه‌ی اسحاق با اون همه دبدبه و کبکبه باید در برابر شاخه‌ی بادیه‌نشین اسماعیل سر خم کنه! نمیتونستن در برابر اراده‌ی خدا تسلیم باشن. دقیقا کاری که ابلیس هم نتونست بکنه، توجیه آورد که آتش برتر از گله، بنی اسراییل هم توجیه کردن که تمدن برتر از بادیه نشینیه!

حالا پیامبر یه حدیث دارن با این مضمون که هرکاری بنی اسراییل کرده قوم منم میکنه حتی سوراخی نیست که بنی اسراییل واردش شدن الا اینکه قوم منم واردش میشن! عصبیت نژادی ایرانیا، عصبیت نژادی اعراب و ... همه شون میتونن به بنی اسراییل برسن

صحیفه ملعونه ۱

قبل اینکه حضرت محمد (ص)، حجه الوداع رو برگزار کنن و قبل از اینکه به غدیر خم برسن، افرادی که از قبل خبردار شده بودن که حضرت قراره چه مسئله مهمی رو عنوان کنن، بارها اقدام به قتل ایشون کردن. تمامی اقدام به قتل ها ثمر نداد و حضرت به غدیر خم رسیدن و امیرالمومنین رو به عنوان وصی خودشون معرفی کردن❤

کار همینجا تموم نشد، بلکه برخی از افراد رفتن پیمانی نوشتن که به صحیفه ملعونه معروف شد تو این پیمان گفتن که: این متن مورد توافق تمام مهاجرین و انصار است. انگیزه نوشتن این صحیفه، گمراه نشدن مسلمانان، و اقتدای مسلمانان آینده به آن است. حضرت محمد(ص) از پیامبران الهی بوده و خداوند دستور ابلاغ دین اسلام را به او داده است. وی پس از مرگ خود جانشینی برای خود انتخاب نکرد و انتخاب جانشین خود را به مردم واگذار کرد. اگر شخصی ادعا کند رسول الله شخص معینی را به عنوان جانشین خود معرفی و اسم و نسب او را بیان کرده، دروغ‌ گفته است. پیامبر فرمود: اصحاب من مانند ستارگانند. به هر کدام از آنان اقتدا کنید، هدایت می‌­شوید. شخصی که ادعا کند بر دیگران برتری داشته و امام است، حرف باطلی گفته است. طبق حدیث «ما انبیا از خود ارث نمی­‌گذاریم و آنچه از ما باقی می­‌ماند صدقه است»، اهل بیت خلیفه نیستند؛ زیرا نزدیکی خویشاوندی با پیامبر، دلیل بر خلافت نمی‌شود. کسی که به کتاب خدا و سنت پیامبر تمسک کند گمراه نمی‌شود. اگر شخصی این عقیده را نداشت، دشمن است و باید او را کشت

از جمله افرادی که این پیمان رو امضا کردن، اولی و دومی و سومی، معاویه، عمروعاص، طلحه، مغیره و ابوموسی اشعری بودن! حضرت زهرا (س) تو خطبه فدکیه با آیات قرآن، این احادیثی که اونا از پیامبر جعل کردن رو زیر سوال میبرن. اونجایی که میگن چطور پیامبر فرمود ما پیامبران ارث نمیذاریم ولی خدا در قرآن فرموده ورث سلیمان داوود؟ یعنی سلیمان از داوود ارث برد؟

زمانی که ابوبکر داشت از دنیا میرفت، مرتب به هوش میومد و از هوش میرفت. تو یکی از به هوش اومدنا و از هوش رفتنا، عمر رو به عنوان جانشین خودش انتخاب کرد. یکی دیگه هم اینو نوشت و مهر کرد و پخش کردن و فردای ابوبکر، عمر خلیفه شد! همین دونفر زمانی که رسول خدا تو بستر میفرمود برام کاغذ و قلمی بیارید تا چیزی بنویسم که بعد من گمراه نشین، اجازه ندادن و گفتن این مرد هذیون میگه:))

صحیفه ی ملعونه که توضیحش رو دادم، در واقع ۲ تا بود. یکی قبل غدیر امضا شد و ۴ نفر بودن و دومی ۳۴ نفر. جالب اینه که ۳۴ نفرجمع شدن و گفتن این متن مورد تایید تمام مهاجرین و انصاره:))) مفاد هر دو صحیفه تقریبا یکیه و حول این محوره که اجازه نمیدیم اهل بیت پیامبر به خلافت برسن! چون نزدیکی به پیامبر ملاک نیست! توی این صحیفه گفته شده کسی که ادعا کنه پیامبر جانشینی معرفی کرده و این در نسلشون تا قیامته، یا باید توبه کنه یا کشته شه❗️ خب اهل بیتن دیگه، حضرت علی این ادعا رو کردن. آیه صریح قرآن میگه انما یرید الله لیذهی عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا خداوند اهل بیت رو پاک از گناه معرفی میکنه، ولی صحیفه ملعونه درست در برابر خدا می ایسته و میگه باید توبه کنن! از کدوم گناه؟! اینا که به فرموده خداوند پاک ترینن!

نکته ی دیگه اینکه صحیفه ملعونه اول، قبل از غدیر نوشته شده و اقدام به قتل حضرت محمد(ص) هم قبل غدیر رخ داده. چون اینا از قبل اطلاع داشتن قراره چی بشه! از نظر عقلی حساب کنین؛ یه عده جمع میشن میگن نمیزاریم حکومت به اهل بیت برسه چون اهل بیت میخوان بعد پیامبر شورش کنن خلاف نظر ایشون، حکومتو بگیرن! اگر چنین چیزی بوده، چرا حضرت دقیقا بعد این پیمان امام علی (ع) رو به عنوان مولا اعلام میکنن؟! حالا اصلا باشه مولا به معنای دوسته! فرض کنین من میخوام حکومتو به ناحق بگیرم، بعد پیامبرم میان میگن من تورو خیلی دوس دارم!!! عه! چیش با منطق میخونه؟!؟

فرضا که اشتباه کردید اولین نفر خودتون با حضرت بیعت کردین بخ بخ یا علی گفتین چرا وقتی برگشتین مجددا صحیفه ملعونه دوم رو نوشتین:))