تا اینکه فردی زاده شد به نام محمد اولجایتو! اولجیِ قصه‌ی ما یک ننه‌ی مسیحی داشت! مغولا هم که رسما دین خاص نداشتن پس ننش اونو به قوانین مسیحی بزرگ کرد. محمد اولجایتو وقتی بزرگ شد، با گنده‌های مسلمون دربار گشت و دید اسلام چه دین حقیه بابا! فلذا مسلمون شد و اسم خودشو گذاشت سلطان محمد خدابنده! ایشون اول مذهب سنی حنفی داشت، بعد دید ایول اهل‌بیت خیلی خوبن! پس سنتی شافعی شد! بعد دید نه بابا اهل بیت خیلی خیلی خوبن! و شیعه شد🤝 اینو رسما اعلام کرد! سلطان محمدخدابنده اولجایتو به همین اکتفا نکرد بلکه تشیع رو، مذهب رسمی کشور ایران اعلام کرد! علمای تشیع رو بسیار ارج نهاد و اونا رو دعوت کرد بیان یه نسخه کوچولو از حوزه علمیه قم امروزی بسازن!

حالا یک نکته براتون بگم بسیار جالب؛ گزارشای تاریخی میگه در این زمان، مردم ایران به شدت منتظر ظهور مهدی موعود(عج) بودن و گفته شده انقلابی اجتماعی-دینی در مردم رخ داده بود! شرایط هم بسیار فراهم بوده و خیلی نشانه‌ها قابل تطبیق؛ اما حکومت ایلخانیان بعد از اولجایتو با پسر نوجوانش و وزرای خائن به مملکت تضعیف و نابود شد و دوران هرج و مرج ملوک الطوایفی شکل گرفت؛) -البته بین اینا هم حکومت شیعه مثل سربداران بود - این دوره هرج و‌ مرج ۱۵۰ سال طول کشید و ایران و ایرانیان زجرهای زیادی کشیدن و نسلها نابود شد تا صفویان سر برآوردن، ایران رو یکپارچه کردن و باز تشیع رو مذهب رسمی کشور اعلام کردن ...

شاید بشه دلیل افول ایلخانان رو این دونست که وزرا و بزرگان و خواص، دیگه اون شیعیان خالص نفوذ کرده مثل خواجه نصیر نبودن! اون ریشه‌های عمیقی که خواجه نصیرالدین طوسی کاشته بود، تضعیف شدن. افرادی روی کار اومدن که نه تشیع براشون مهم بود نه ایران! صرفا قدرت و پول خودشون براشون مهم بود... شاه نوجوان رو غرق در زن و شراب کردن و در نهایت حکومت یکپارچه و مستقل ایران برای سالها نابود شد...

حالا با اینکه اولین حکومت با مذهب رسمی شیعه رو اولجایتو سر کار آورد، اما اولین حکومت شیعه ایران اینا نبودن! بلکه حکومت قدرتمند آل‌بویه بود! آل‌بویه که برادران شیعه ایرانی بودن، قیام میکنن و هم حکومت ایران رو میگیرن، هم خلیفه عباسی رو بازیچه دست خودشون میکنن🤝 در واقع خلیفه فقط یک نام بوده و این برادران و خاندان شیعه، بر کل قلمروی اسلامی حکمرانی میکردن و پایتختشون هم ایران بود. اگر به رمان تاریخی علاقه دارید، رمان پسران آب و آتش درمورد آل‌بویه‌ست و قلمش هم روونه.

حالا بازم فکر کردین این اولین حکومت با ریشه شیعی در ایرانه؟ خیر🦦 شیعیان برای اولین بار، همزمان با زندگی امام هادی(ع) در بخش طبرستان که تقریبا مازندران کنونی میشه، حکومت علویان رو تشکیل دادن! در واقع در دوره خلفای عباسی، فرزندان ائمه و شیعیان مجبور به فرار بودن چرا که شکنجه‌‌ و کشتن گسترده اونا دستور کار عباسیان بود. این حضرات به ایران فرار میکردن، چرا که کوه‌های ایران باعث می‌شد بتونن مخفی بشن! اونا بین مردم اومدن و مردم با دیدن این بزرگان، شیعه شدن! در گزارش های تاریخی، خراسان، قم و طبرستان به مراکزی تبدیل شده بودن که به ائمه حاضر و زنده اعتقاد داشتن و با خلفای عباسی مبارزه میکردن! این مبارزه حتی به تاسیس حکومت علویان در طبرستان کشیده شد که اساسش مذعب تشیع و مخالفت با خلفا بوده. علویان ۶۰سال هم پایدار بودن.

با اینکه این یک روند جالب و عجیب از رشد تشیع در ایرانه که من تقریبا به صورت برعکس، یعنی از صفویه تا علویان خلاصشو گفتم، اما ایرانیان به صورت عقیدتی از حتی قبل از این دل در گرو اهل بیت داشتن و دیگه مشهوره که اعراب امیرالمومنین رو بخاطر اینکه بیشتر یارانشون ایرانی بودن آزار میدادن-البته در اون زمان مذهب تشیع نبوده دیگه، صرفا پیرو امیرالمومنین بودن -

درمورد استقبال ایرانیان از امام رضا علیه السلام و همچنین قیام ابومسلم خراسانی که با ادعای روی کار آوردن اهل بیت پیامبر انجام شد هم که قطعا اطلاع دارید. اینارو گفتم که بگم اگر کسی اومد گفت تشیع با صفویه وارد ایران شده، بدونین الکی میگه. حب و دوستی اهل بیت همیشه در قلب ایرانیها بوده و ایران یک پایگاه مبارزه با خلفا و طرفداری از ائمه بوده که در بازه‌های زمانی مختلف به تشکیل حکومت هم انجامیده. همین🦦

#شما البته علویان طبرستان شیعیان زیدی بودند چون همینا بعدا میرن سمت یمن و اونجا حکومت میکنن

البته خودشون رو #علوی‌ میدونستن ولی تحت فرمان یکی از فرزندان حسن بن زید قرار داشتن. ولی این فکت درستیه. یمنی‌های امروز که دهن برا اسراییل نذاشتن، میراث همین علویای طبرستان هستن🦦 یه عده از این علویای مازندران پا میشم میرن‌ اونجا و تشیع یمن رو هم بوجود میارن.

امام صادق علیه السلام و مذهب جعفری

درست ۱۳۶سال پس از تولد پیامبر(ص)، در شهر مدینه، زنی به نام فاطمه، نوزادی رو به همسرش امام محمدباقر(ع) هدیه کرد که قرار بود موسس مذهبی بشه که امروز من و شما بهش ایمان داریم! ۱۷ ربیع‌الاول، همزمان با سالروز تولد پیامبر عزیز اسلام(ص)، جعفر بن محمد باقر به دنیا اومد! نام جعفر، به معنای نهر پرآب و همچنین نام یک رود بهشتیه!

جالبه بدونین پدربزرگِ مادرِ امام جعفر صادق علیه السلام، خلیفه‌ی اول ابوبکره! فاطمه دختر قاسم پسر محمد پسر ابوبکر! محمدبن‌ابوبکر فرزند ابوبکر بود که وقتی پدرش از دنیا رفت، ۲ ساله بود و توسط امیرالمومنین بزرگ شد. محمد بن ابوبکر از مهم ترین یاران امیرالمومنین و قاسم بن محمد از بهترین یاران امام سجاد علیه‌السلام بودن. فاطمه‌ یا ام‌فروه از بهترین زنان روزگار بود و به نام مکرمه شناخته میشد. به امام صادق علیه السلام هم میگفتن ابن‌المکرمه! ایشون پارسا و نجیب و عالم و دانشمند بودن و برخی امور مالی اهل بیت رو هم مدیریت میکردن.