عزیزان این چند روزه با توجه به حجم بالای پیام های شما عزیزان به سوالات پی وی پاسخ داده نشده انشالا تا فردا پاسخ همه شما عزیزان داده خواهد شد🙏🏻🌸
🌟 راز کلاسهای جذاب و غیرقابل فراموش! 🌟
معلمها، اگر میخواید کلاسهاتون دیگه خستهکننده و تکراری نباشه، فقط یه چیز لازمه: خلاقیت در اجرای درس و ارتباط واقعی با دانشآموزان🌱
📌 چند ایده سریع برای کلاس خفن:
1️⃣ بازیوار کردن درسها (Gamification)👈 حتی یک سوال ساده اما به صورت مسابقه میتونه هیجان رو ایجاد کنه!
2️⃣ قصهگویی و مثالهای واقعی👈 وقتی درس زندگی واقعی رو لمس کنه، دانشآموز جذب میشه!
3️⃣ مشارکت دانشآموزان👈 اجازه بدید خودشون کشف کنن، نه فقط حفظ.
4️⃣ محیط کلاس متنوع 👈 تغییر جای صندلی، رنگ، و حتی نور، باعث تمرکز و انرژی بیشتر میشه.
💥 یک جمله مهم: کلاس شما فقط جایی برای درس دادن نیست، جاییه که باید ذهن بچه ها درگیر بشه!
┅═✧ @baclaass ✧═┅
خیلی از شما عزیزان بهم پیام میدید که ما میدونیم شیوه مون کسل کننده است و حقیقتا خودمونم کلاس خودمون رو دوست نداریم 💔
ولی تنبلی میکنیم و حوصله و انرژی نداریم به شدت درگیر به تعویق انداختن هستیم و بی انگیزه هستیم با اینکه میدونیم باید تغییر کنیم ولی باهاش راحت نیستم💔
اگر این مسئله دغدغه شما هم هست اینجا بهم بگید به نظرتون علتش چیه⁉️
چی باعث میشه که تغییر نکنید و حوصله اش رو نداشته باشید🔰
https://daigo.ir/secret/61634691886
دقیقاً 🌸
برای همین میگیم معلم نسل جدید باید خلاق و پویا باشه!
کپی کردن از روشها و ایدهها خوبه، ولی به شرطی که خلاقیت خودمون رو از دست ندیم🌱
گاهی یه تغییر کوچک تو اجرا یا یه بازی ساده میتونه کلاس رو فوقالعاده جذاب کنه و بچهها رو مشتاق نگه داره ولی این از منِ معلم شروع میشه که درس رو با توجه به کلاسم خوشمزه کنم 😋
کاملاً درک میکنم، مخصوصاً وقتی هم محتوا زیاده، هم تعداد بچهها بالاست!
اما نکته جالب اینه که تدریس خلاق الزاماً وقتگیر نیست!!
برعکس، وقتی بچهها درگیر و مشتاق میشن، سرعت یادگیریشون چند برابر میشه و حتی کمتر از حالت عادی زمان میبره ⏱️
مثلاً یه بازی ۲ دقیقهای آخر درس یا یه روش ساده برای مرور، میتونه هم نظم کلاس رو حفظ کنه، هم باعث بشه بودجهبندیت عقب نیفته.
خلاقیت همیشه به معنی کار بیشتر نیست، به معنی هوشمندانهتر درس دادنه 🌱
سلامی دوباره👋🏻
اول به چندتا از نظرات شما عزیزان در باکس پاسخ بدیم و بعد بریم سراغ خبر خوب😍
نمیدونم چقدر با این حرف موافقید،
ولی تا وقتی منتظر بمونیم بقیه برامون کاری بکنن یا انگیزه بدن، عملاً اختیار رشد و آرامشمون رو به دیگران سپردیم و فقط درجا میزنیم و حتی جای رشد پسرفت میکنیم، بی انگیزه تر و بی حال تر فقط روزها رو میگذرونیم و بعد که به گذشته نگاه میکنیم فقط حسرت داریم و نقش تماشاچی در زندگی رو بازی کردیم!!!
چرا⁉️
چون منتظر بودیم دیگری کاری کنه 🤷♀
واقعیت اینه که سیستم آموزشی فعلاً همینه…
اما انتخاب با ماست که فقط گلایه کنیم یا یاد بگیریم تو همین شرایط، حال خودمون و کلاسهامون رو بهتر کنیم 🌱
خیلی وقتها یه تغییر کوچک از سمت خود ما معلمها، تأثیری خیلی بیشتر از چیزی داره که از «سیستم» انتظار داریم ✨
سعی کنیم انقدر رشد کنیم که بزرگتر از جایگاه فعلیمون باشیم، نه اسیرِ محدودیتهاش و این رشد از درون رخ میده نه بیرون 🌱