وقتی نام «با کلاس» رو انتخاب کردم، هدفم فقط آموزش مدیریت کلاس یا تدریس خلاق نبود.
میخواستم جایی بسازم که در اون، معلم بودن با «اقتدار» معنا بشه
امروز این لوگوی جدید، فقط یک تغییر گرافیکی ساده نیست؛ این یک امضای دوباره برای شروع دوران جدیدِ فعالیتهای منه. این تصویر، تلفیقی از دانش و درخششیه که لایق تکتک شماست🔅
ما اینجا قرار نیست فقط یاد بگیریم بلکه اینجا قراره رشد کنیم و استانداردها رو جابجا کنیم🌱
🔅به دنیای جدید «با کلاس» خوش آمدید🔅
🖋زهرا محمدیاری
یه لحظاتی هست که آدم وسط هیاهوی کلاس، یهو حس میکنه انگار نیست! انگار نامرئی شده…
هر چقدر تلاش میکنی، هر چقدر صداتو بیشتر بالا میبری، انگار صدات به دیوار میخوره و برمیگرده.
این سکانس از #کلاس_سینمایی، یه حسِ سنگین و تلخ داره که فکر میکنم همهی ما معلما، حداقل یکبار با تمام وجودمون تجربهاش کردیم و اون گره توی گلو رو حس کردیم…👇💔
1.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎬 کلاس سینمایی | قسمت ۲
«کابوسِ نامرئی شدن در کلاس»
❓ سوال چالشی:
این سکانس رو نگاه کنید… وقتی معلم در اوج شلوغی و بینظمی دانشآموزان، احساس میکنه هیچکس صداش رو نمیشنوه و انگار کاملاً نامرئی شده! 👤🌫
شما اگر جای معلم بودید چطور کلاس رو آروم می کردید؟
نظراتتون رو میخونم👇
@baclaass2
نظرات ارزشمند و تخصصی شما در خصوص قسمت دوم «کلاس سینمایی» که می خوندم به داشتن چنین همکاران دغدغهمند و فرهیخته افتخار کردم ✨
راهکارهایی که فرستادید، از مدیریت هیجان در لحظهٔ بحران گرفته تا سکوت هوشمندانه نشوندهنده تسلط و هنر معلمی شماست
همون طور که چند همکار تیز بین مون هم به درستی اشاره کردند، شیرینترین بخش مدیریت کلاس اینه که از همون روزهای اول، با ابزارهای مهارتی درست، فضایی بسازیم که کلاس اصلاً به این نقطه از آشفتگی نرسه!
▫️اما چطور میتونیم از همون ابتدا، این پیشگیری مقتدرانه رو داشته باشیم؟
پاسخ در یک مفهوم کلیدیه:
«اقتدار نرم»
اما بین تمام این دیدگاههای علمی و دقیق، این پیامِ صادقانه همکار عزیزم به دستم رسید که قلبم رو به شدت فشرد...👇❤️🩹
همکار عزیزمون از اضطراب، خستگی و فشاری که از سمت مدیریت برای کنترل کلاس تحمل کردن نوشتن…❤️🩹
صمیمانه میگم: این خستگی و درماندگی، بههیچوجه تقصیر شما نیست.
متأسفانه توی دورههای آموزشی، یا ابزار سنتیِ «تهدید و تنبیه» رو یادمون دادن، یا فقط گفتن «صبور و مهربون باش»!
اما هیچکس نگفت مهربونی بدون اقتدار، خودش شروع یه فرسودگیِ بزرگتره…
کسی مهارتِ «مدیریتِ حضور» و «اقتدار نرم» رو یادمون نداد.
وقتی ابزار کاربردی در دست نداریم، طبیعیه که برای حفظ نظم کلاس به مُسکنهای موقتی مثل نمره یا منفی متوسل بشیم! مُسکنهایی که شأن و آرامشِ ما رو فرسوده میکنن و شادابی خودمون و کلاس رو میگیرن💔