غرق رویا شدنم، موهبتِ سیب تو بود گونه ات عطر خوش ساحل لبنان دارد

بعضى از آدمهايى كه الان پايين اسمشان last seen a long time ago نوشته شده، همانهايى هستند كه يک روز برايشان ميمرديم شايد! اينها كه می‌گويند مهم نيست، دروغ ميگويند! آدمى، اگر چيزى برايش مهم نباشد، واكنش نشان نميدهد! همهٔ بلاک شده هايمان، هنوز شايد اندكى برايمان مهم باشند!

يا أيهَا الإنسانُ ما غَرَّکَ بِرَبِّکَ الْكريم؟ های بشر! چه چيز تو را در برابر پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟!

من نگویم که خدا بود علی، نه هرگز! گر بشر بود خدا، حضرت حیدر می‌شد.

‏مَدح حیدر را همین جمله کفایت می‌کند خنده‌اش حتی یهودی را هدایت می‌کند...

چه ارثی برده از گلهای مریم روسری‌هایت! که جان میگیرم از عطرش ولی هربار، میمیرم..

بی‌خیال روسری می‌شد رضاخان هم اگر با حجاب و خنده می‌گفتی سلام آقا رضا!

در روزِ قیامت چه قطور است پروندهٔ جرمِ چشم‌هایت!

مادربزرگ می‌گفت: آدم بوی غذایی را بشنود دلش بخواهد و نداشته باشدش نفسش می‌ماند مریض می‌شود.. دیروز کنار پنجره بوی عطرت می‌آمد.

-

قانون جاذبه، چشمان توست. نیوتن برود پیِ کارش!

آرزو کردنت که محال نیست، امشب آرزوی داشتن تُو را به آسمان می‌فرستم شاید برآورده شود.. خدا را چه دیدی!