" نه قراری نه دیاری که بر آن رو بگذارم به چه شوقی به چه ذوقی دگر این ره بسپارم؟"

دلم خونه واسه خونه.

سیاه کمه برای این همه زخم، باید بگم بالاتر از سیاهی رنگی هست، رنگ آسمون ایران از سیاه سیاه تره، رنگ خاک این کشور از سیاه سیاه تره.

اگه همیشه با نجلا درس بخونم قطعا رتبه یک کنکور میشم

دوباره من و سرامیک های آشپزخونه و زانوی غم

در مقابل همه این ها می‌تونم بخوابم کف آشپزخونه و آهنگ گوش بدم

متأسفانه هرچقدر هم حالت بد باشه هیچکس به این حال بد تو فکر نمی‌کنه همه فقط نتیجه رو می‌بینن

"من از تو به غصه رسیدم تو از من به چی؟"

«جنگ پايان خواهد يافت ‌و رهبران با هم گرم خواهند گرفت ‌و باقى می‌ماند آن مادر پيرى كه چشم به راه فرزند شهيدش است ‌و آن دختر جوانى كه منتظر معشوق خويش است ‌و فرزندانى كه به انتظار پدر قهرمانشان نشسته‌اند ‌نمی‌دانم چه كسی وطن را فروخت ‌اما ديدم چه كسی ‌بهاى آن را پرداخت.» — محمود درویش‌

"رها کن به صحنه بسپرش، زندگی می‌تونه بی نهایت پرده بشمره، گشوده تر از انتخاب های بسته‌ی توعه!"

من خيره به آیينه و او گوش به من داشت گفتم که چه سان حل کنی اين مشکل ما را بشکست و فغان کرد که از شرح غم خويش ای زن، چه بگويم، که شکستی دل مارا فروغ‌فرخزاد