انقدر هرسال خودم رو سرزنش میکنم که "گلسا تغییر کن اونجوری باش اونجوری نباش"
اما فهمیدم بی نهایت گلسای سابق رو دوست دارم و چقدر چقدر چقدر برای این که خودم رو مقایسه کردم گلسای سابق رو اذیت کردم
نمیگم این تغییرات خوب نبودن، قطعا یه سری چیزاش خوب بوده، اما بچهها فهمیدم نباید کامل باشی، در واقع ناقص بودن خودش به معنای کامل بودنه و کامل بودن خودش به معنای ناقص بودنه
گرچه الان نمی گم که کامل هستم به هیچ عنوان، اما اینکه مدام تلاش کنی این مدلی و اون مدلی باشی تا محض رضای خدا کمی خودت رو دوست داشته باشی تا یه جایی جواب میده!