یه چیزی ته وجودم می‌گه تو نمی‌تونی گلسا.

دارم پیاده روی می‌کنم و از هر خونه ای که رد میشم بوی یه غذایی میاد و این چقدر احساس زندگی به من میده.

قاصدک! هان ، چه خبر آوردی؟ از کجا وز که خبر آوردی؟ خوش خبر باشی، اما،‌ اما  گرد بام و در من  بی ثمر می‌گردی  انتظار خبری نیست مرا  نه ز یاری نه ز دیّار و دیاری باری برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس  برو آنجا که تو را منتظرند قاصدک  در دل من همه کورند و کرند دست بردار از این در وطن خویش غریب  قاصد تجربه های همه تلخ  با دلم می گوید  که دروغی تو، دروغ  که فریبی تو، فریب  قاصدک! هان، ولی… آخر… ای وای  راستی آیا رفتی با باد؟ با توام، آی! کجا رفتی؟ آی  راستی آیا جایی خبری هست هنوز؟ مانده خاکستر گرمی، جایی؟ در اجاقی طمع شعله نمی بندم، خردک شرری هست هنوز؟ قاصدک!  ابرهای همه عالم شب و روز  در دلم می گریند. مهدی اخوان ثالث

باشما بودم که گفتم بهترم؟ خب بهترم ! گفته بودم در زمان هرچیز بهتر میشود؟ درد بی درمان دوا نه!سوزشش حس میشود؟ یا که اکنون ازفرانسه استکانی چای اینجا روی پاهایش نشسته ، میکنم از او سوالی ،_حال و احوالت چگونه، گرم وداغ ودم کشیده؟ +سرد چون یخ ، با زمان گوید شده چون همنشین +ازدهان افتاده و تلخ ... _هان؟بله؟گفتی چه چیز؟ +هیچ گفتم بهترم من روی میز . _ویل متهم