خلاصه یک روز صبح پاییزی به سمت مدرسه روونه بودم که یه چیز صورتی جلوی راهم دیدم.

برگ درخت مو(انگور) بود. نمی دونم چه واکنش شیمیایی یا چه شرایطی بوجود اومده بود که انقدررررر خشگل شده بود. بنفش و صورتی و پوست پیازی و براق بود. هیچ رگه ای از نارنجی و زرد توش نبود. خلاصه که پاییز گرفتمون دیگه....

به امید حمایت شاید 🥲❤️❤️❤️

من قول داده بودم آخر هفته از چنل‌های هنری نوپا حمایت کنم، بنابراین این پست رو فوروارد کنید و اثر انتخابی‌تون رو علامت بزنین که این‌جا ارسال بشه. (توی ناشناس هم بهم لینک چنل رو بدین)

#قلم_فلزی #تصویرسازی_بادوم

میخواستم تجربه م از انتخاب استاد رو بهتون بگم. استاد بودن، معلم بودن و آموزگار بودن ، واقعا علاقه میخواد بعضی ها متاسفانه از آموزش دادن فقط پولش و همون ذره ای علاقه به یاد دادن رو می بینن. نگاهشون به آموزش جامع نیست. مسئولانه نیست. نگاهشون این نیست که من دارم تفکر، خوب گوش دادن، و عالم و عاقل و دانا شدن رو به شخص آموزش می دم. ای بابا.... اگه توی چارچوب مدرسه و دانشگاه باشه، اگه آموزگاره زرنگ باشه، در چارچوب چارت درسی، خلاقیت به خرج می ده و واقعا اعصاب و روان هنرآموز رو بهم نمی ریزه، واقعا بدرستی حمایتش می کنه.هم چارت رو پیش می بره هم احساس وقت تلف شدن به هنرآموز نمی ده. اما اگه آموزگار به فکر راحتی خودش باشه، خیلی زور بزنه و مهربان باشه، چارت رو پیش می بره و سختی مسخره ی بدون فایده ای رو به هنر آموز می ده، دیگه خدا به داد برسه وقتی که آموزگار با پارتی و بدون فهم از معنای تعلیم و آموزش ، شده باشه مسئول برگزاری یه کلاس، اونوقته که واقعا حقشه هرچی بارش بشه، وقتی معنای مسئولیت به شخص آموزش داده نشه، همین می شه که یه شخصی که بیمارستان کار می کنه مریضی که نصفه شب یا دم صبح به طورش میخوره رو شماتت می کنه که چرا الان اومدی 😐😐😐😐😐😐😐 ببخشید آسیب دیدنم با تایم خواب شما هماهنگ نبود. چه ربطی به آموزگار شدن داره؟ داره دیگه. مربی بدون مسئولیت، می شه بچه کوچولویی که بهش قاقالیلی دادن صداش در نیاد و کردنش مسئول تلف شدن وقت کلی هنرآموز که با ذوق و شوق قراره چیزی یاد بگیرن ولی با یه شخص نی نی روبرو شدن. باز به نی نیا، نی نی بودن خودشونو دارن. ای بابا.....

ولی امان ازون موقعی که بیرون از نظام آموزش، آموزگار خوبی پیدا بشه. طلاست،طلا. مهمه کیو انتخاب می کنین . شاخصه هاش مهمه. بنظر من اولین شاخصه اینه که شخصیتت رو بشناسه، خوب بهت گوش بده، باهات دوست بشه، بدونه توی چی اشکال داری، خطوط دستتو قوی کنه، بهت اعتماد بنفس بده، مسیر درست برات بچینه

اینا مهمه

وگرنه که برا مثال خود من، کپی کردنم فوق انتظار عالیه، ولی بازاری برام نداره.... چیزی که بعد آزمون و خطای این همه سال باهاش مواجه شدم، تصویرسازیه. توی دانشگاه با استادای زیادی روبرو شدم. کسایی که شخصیت و شرایط زندگی من براشون مشخص بود، و با اینکه ژوژمانو نرسوندم اما نمره ی بالا داد بهم. ولی برعکس بود کسی که روز اول دیدار به من گفت طرحات کپیه.و من باید برا خانوم آیه و قسم میاوردم که نیست😐🎉 خلاصه که طی دانشگاه فهمیدم فیگورم خوب نیست، استاد داخل دانشگاه مجبور بود طبق چارت پیش بره و فقط منو تشویق کرد برا کاری که از قبل بلد بودم.چیز اضافه یاد نگرفتم.💂‍♀استاد بیرون دانشگاه پیدا کردم و با اینکه دوبار رفتم، اما همونم خوب و پایه ای یاد داد.

پیش که رفتم و طبق پروژه هایی که به طور خورد، فهمیدم واقعا جزئیات داره کارامو خراب می کنه، به نتیجه نمی رسه، نصفه نصفه رها می شه، حتی شروع نشده ول میشه. پس تصمیم گرفتم دنبال استاد بگردم و مسئله این بود که من هنرستان نرفتم(اولین تصمیم غلط زندگیم🤭) و بله بخاطرش مبانیم صفر بود....

به مرور از خوبیای شاداب خانوم شاکرین بهتون می گم