🔰شایعه؛ ابزار تاریخی عملیات روانی دشمن 🔹معاویه در «لشکر مَسکِن» که حالا در رأسش قیس‌بن‌سعد قرار دارد؛ شایعه افکند که امام حسن با معاویه صلح کردند و یک شکست دیگر به روحیۀ مردم وارد آمد، به خیالی که امام مجتبی(ع) صلح کرد. 🔸منتها چون این لشکر از لحاظ فکری، عمیق‌اندیش‌تر بودند و در رأسشان قیس‌بن‌سعد بن عبادۀ عبادیِ پارسایِ مؤمنِ متفکر قرار داشت، مطلب را باور نکردند. البته یک عده‌ای رفتند، عدۀ بیشتری و اکثریت آماده ماندند. ✍🏻 #رهبر_نویسندگان 📔حلقۀ سوم «انسان ۲۵۰ساله» 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🖐🏻 دست‌ها سرِ خیابان دیدمش، اولِ مسیر پیاده‌روی. به آدم‌هایی می‌مانْد که برای تماشای فوتبال به استادیوم می‌روند. سربند پرچم ایران را گره کرده بود روی موهای قهوه‌ایِ تاروی‌شانه‌اش. تتوی کلیدِ سُل روی ساعدش می‌گفت شاید موزیسین یا نوازنده‌ باشد. سیبیل‌های کلفت داشت و لوتی هم راه می‌رفت. پیراهنش را توی شلوار لی‌اش گذاشته بود. توی یک دستش عکسِ رهبرِ شهید و رهبرِ جدید را داشت و با دست دیگر دوی پیروزی نشان می‌داد؛ انگار که توی دستانش وزنه‌ای سنگین باشد و او شبیه وزنه‌بردار‌ها دست‌هایش را از دوطرف بالا گرفته بود. او تند راه می‌رفت و من یواش‌‌تر. هنوز نصف مسیر را هم نرفته بودم‌ که باز دیدمش. یک بار تا آخر مسیر رفته و خیابان را برگشته بود و دوباره داشت دور می‌زد. هِی دستانش را پایین می‌آورد و بازوهایش را مشت‌ومال می‌داد. انگار شبِ عیدی تصمیم گرفته بود به جای باشگاه‌، توی خیابان وزنه‌ بلند کند. همان‌طور که دست‌هایش بالا بود و وسط خیابان راه می‌رفت، روبه‌روی یکی از سرباز‌های امنیت رسید. سربازِ سلاح‌به‌دست، آغوشش را برای مرد‌، باز کرد و او را بغل کرد. من از دور تماشا کردم که دست‌های مردِ وزنه‌دار و مردِ تفنگ‌دار، چند لحظه‌ای توی آغوش یکدیگر فشرده شدند و عضلاتشان خستگی درکردند. ✍🏻 فاطمه مصطفوی – هیئت تحریریه بهانش #روایت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📄التماس ترامپ به کشورهای اروپایی، منو یاد بچه‌های شرور محله میندازه که تو دعوا کم میارن؛ سوت میزنن تا دار و دستهٔ اراذل و اوباش بریزن تو محل. به مسیح قسم، زشته. یه کم آبرو برا خودتون بذارین... ✍🏻 #لیلا_خدایار – هیئت تحریریه بهانش #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰بازتاب درون؛ تفاوت جهان‌ها از «غایت» تا «غارت» جرج برکلی، فیلسوف نامدار بریتانیایی، بر این باور است: «جهانِ خارج، ساخته‌ی ذهن انسان است؛ هر کس عالَم را آن‌چنان می‌بیند که خود هست.» با اندکی تأمل می‌توان به حقانیت این کلام پی برد. آیا غیر از این است که جهان‌بینیِ هر فرد، تابعی از عمقِ بینشِ اوست؟ ما همگی در یک گستره‌ی مادیِ مشترک زندگی می‌کنیم، اما هریک زیست‌جهانِ متفاوتی را تجربه می‌کنیم؛ گویی هر انسان، خود به‌تنهایی یک جهانِ مستقل است. بر همین اساس، بسیار ساده‌انگارانه و دور از خرد خواهد بود اگر بپنداریم انگیزه‌ای که یک سرباز را به جان‌فشانی در راه حفظ ناموس و میهن خویش وامی‌دارد، با محرکی که یک تاراج‌گر را به استعمار و استثمار سوق می‌دهد، از یک جنس است. تفاوت این دو نگاه، تفاوت میان دو دنیای کاملا متمایز است؛ در یک سو انسانی است که آرمان و «غایت» می‌بیند و در سوی دیگر، متجاوزی که در سودای «غارت» است. کنشِ یکی تجلیِ «رشادت» است و عملِ دیگری مصداقِ بارزِ «جنایت». ✍🏻 مهدی الیاس – هیئت تحریریه بهانش #یادداشت_فلسفی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🎥 #ببینید وقتی اکثریت مردم در حال نقش آفرینی هستند؛ چه لزومی دارد مساله ما موضع‌گیری یا عدم موضع‌گیری چند سلبریتی باشد؟ اکثریت هنرمندان و ورزشکاران ساکت نبوده اند. #علیرضا_زادبر #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📍تجریش تجریش برای من یکی از آن نقاطی بود که هر وقت به آن جا می‌رفتم، خیال می‌کردم کار انقلاب (اقلا در آن منطقه) تمام است. نه فقط انقلاب که اسلام هم. پوشش های ناجور، اختلاط های نامشروع و حتی شاید روزه خواری های علنی در ماه مبارک رمضان. همیشه دلم برای حرم امام‌زاده صالح(ع) که آن جا بود می‌سوخت که حتی حریم او هم حفظ نمی‌شد. همه‌ی اینها دست به دست هم داده بودند تا فضایی مورد رضایت دشمنان این مرز و بوم ایجاد کنند. گدشت و گذشت تا اینکه جنگ رمضان شروع شد. همان طور که رهبر شهیدمان پیش بینی کرده بودند خداوند مردم را مبعوث کرد. اصلا نمی‌دانم این‌همه چادری، این‌همه وقت کجا بودند؟ مگر در چنین محله هایی از تهران هم این همه انقلابی و دین‌دار وجود دارد؟ اما انگار جدی جدی وجود داشتند. من آنها را از نزدیک دیدم. نه فقط از صفحه تلفن همراهم؛ من فریاد هایشان را از نزدیک شنیدم و صدای بمب هایی که هر چند ساعت یکبار منفجر می‌شدند را لمس کردم. با این وجود هر شب مردم می‌آمدند. وقت هایی که حس می‌کردند اوضاع خطری است بیشتر می‌آمدند. حقیقتا جز خداوند چه کسی می‌توانست این اتحاد را بوجود بیاورد؟ ✍🏻 #محمدهادی_شریفی – هیئت تحریریه بهانش #روایت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌نوبتی هم باشه، دیگه نوبت شماست! بچه‌های سپاه تکلیف خودشونو ادا کردند. به نظرم الان دیگه وقتشه اونایی رو که شعار "نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران" سر می‌دادند، بفرستیم پای لانچرها. ما منتظر لیست فدااااااائیانیم. خوش بود گر محک تجربه آید به میان تا سیه روی شود هر که در او غش باشد ✍🏻 #لیلا_خدایار – هیئت تحریریه بهانش #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

ما به دنیا نشون دادیم: موج، همیشه‌ آبی نیست؛ بعضی وقتا می‌تونه قرمزم باشه! ✍🏻 راضیه واحدی – هیئت تحریریه بهانش #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

به صلابتِ رشته‌کوه‌های سر‌به‌فلک‌کشیده‌ی زاگرس اینجا ایران است. جایی که به هنگام نبرد غیور‌مردانی از جای جای این سرا قد عَلَم می‌کنند برای دفاع از وطن. سینه سپر می‌کنند برای پاسداری از میهن. خود در میدان نبرد با دشمن دست و پنجه نرم کرده و زنی برای پشتیبانی از آرمان‌هایی مشترک، با شکوه و صلابتی زینب‌گونه، ستون خیمه را حفظ کرده و چون کوهی استوار قد برافراشته. اصلا مگر می‌شود بدون پشت‌گرمی و خیالی آسوده پای در میدان نبرد گذاشت؟... آنگاه باید شاهد نبرد با افکار، پیش از نبرد با دشمن بود. نبردی نا‌برابر و فرسایشی... اما این زنِ ایرانیست که ریشه‌ی این نبرد نا‌برابر را می‌خشکاند و مردِ میدان را برای نبرد با دشمن روانه می‌کند. و چه کسی بهتر از او برای پذیرش بار این امانت؟ و مردِ میدان عَلَم را با دلی قرص به دست زنی می‌سپارد به صلابت رشته‌کوه‌های سر‌به‌فلک‌کشیده‌ی زاگرس. و خود مشتاقانه به سوی میدان پرواز می‌کند. زن اصیل ایرانی در طول تاریخ پشت به پشتِ مردان، از حریم این خاک حفاظت کرده. سنگر را حفظ کرده. هر جا که لازم بوده وارد میدان شده. سلاح برداشته. مشتش را گره کرده برای کوبیدن در دهان دشمن. آری این زن ایرانیست که عزمش را جزم کرده، برای رزمی برای بزمِ وطن. ✍🏻 پردیس قاسمیان – هیئت تحریریه بهانش #یادداشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh