🔴 تراپی، زیر باد کولر! دنیای عجیبی است! ما را با لوبیای سحرآمیز مسخره کردند، تا به یونجه و کنجاله راضی شویم. بحث کیفیت نیست؛ واقعیت این است که حبوبات کالیفرنیا، محبوب امریکوفیل‌هاست و الّا همه می‌فهمند خرید غلّات از آن گنده‌لات، غلط اندر غلط است. و ما انگار داریم در دنیای افعال معکوس زندگی می‌کنیم، جایی که «پافشاری بر خطوط قرمز» خط قرمز محسوب می‌شود و تجربه کردن چندباره شکست‌ها، بن‌بست‌شکنی. بله تازه حس مبعوث شدن گرفته بودیم که احساس «بر عبث پاییدن» را به ما القا کردند. قبول، اگر پشت خیمه معاویه نیستیم، اما زیر باد کولر هم ننشسته‌ایم. ما خیابان‌پروران را از خلأ قدرت نترسانید؛ برای مردمی که کشور را رهبری کرده‌اند، پر کردن جای خالی قوه مقنّنه با قوه مخیّله کار سختی نیست. اما عجیب است که کلنل لیاخوف مجلس شورای ملی را به توپ بست و اصحاب خوف، مجلس شورای اسلامی را به قفل بسته‌اند؛ آن‌هم درست در زمانه‌ای که امامِ در پرده، در جنگ نامتقارنِ توقیع با توییت، بسط ید و عصای دست می‌خواهد. اینها پیشکش، وقتی در گرماگرم نقض تفاهم موهومی، آسمان اقناع افکار عمومی کلیر می‌شود، مردم زیر بمباران «روایت اول» دشمن، بی پدافند روانی رها می‌شوند. و نمی‌توان در خلأ روایت رسمی، انتظار داشت ملت با خواندن گزارش‌های «همه‌ چیز آرومه» مشاور راهبردی رئیس‌مجلس، تراپی کنند. بله دنیای عجیبی است. ✍🏻 زهرا محسنی‌فر #یادداشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🛤️ شهادت پایان نیست آغاز است… 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌درد بی‌فکری قلم را دست می‌گیریم و می‌نویسیم. فنِ کار را هم بلدیم. کلمه‌ها چفت‌ و بست دارند، آدم‌های داستان هم برای خودشان می‌روند و می‌آیند. اما وقتی نقطه‌ی ته خط را می‌گذاریم، حس می‌کنیم یک چیزی کم است. یک حفره‌ی خالی می‌ماند ته دل‌مان. می‌بینیم داستان‌مان فقط شده پشت سر هم کردن یک مشت «اتفاق». معنا اما... غایب است. قصه که فقط شرح وقایع و گزارش کلانتری نیست؛ قصه باید یک «پرسش» باشد. یک تقلای جان‌دار برای فهمیدن خودمان، فهمیدن تنهایی، رنج و حتی خدا. همان چیزی که وقتی داستایفسکی می‌خوانی، یقه‌ات را می‌گیرد و تا مدت‌ها بعد از بستن کتاب، رهایت نمی‌کند. گرفتاری ما همین است. خیلی‌های‌مان «نوشتن» را خوب یاد گرفته‌ایم، اما «فکر کردن» را نه. یاد نگرفته‌ایم اندیشه را بدمیم توی کلمه‌ها. ادبیاتی که پشت‌اش فکر نباشد، شبیه مانکن پشت ویترین است؛ شیک است، چشم‌نواز است، اما جان ندارد؛ زنده نیست. ✍🏻 #محمدحسین_نجفی –دبیر بهانش #سلوک_نوشتن 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌رفتنت حماسه‌سرایی ندارد اما شنیده‌ام قرار است یک بار دیگر به مصلی بیایی؛ همان‌جا که در جمعه نصر هم آمده بودی، آن هم زمانی که تمام امپراتوری رسانه‌ای دشمن مدام تکرار می‌کرد تو پنهان شده‌ای. یکی می‌گفت زیر کوه‌هایی، یکی می‌گفت در پناهگاهی در مسکو هستی و دیگری می‌گفت به ونزوئلا گریخته‌ای. همان روزی که تهدید کردند اگر به مصلی بیایی، آنجا را بمباران می‌کنند. اما تو آرام آمدی؛ بی‌اعتنا به همه آن هیاهوها. سلام کردی و ولوله‌ای به جان ما انداختی، زیر آسمان باز تهران نشستی، نمازت را طولانی‌تر از همیشه خواندی و بعد هم بی‌عجله، یک دل سیر بر سجاده ماندی و دست به تربت کشیدی. حالا شنیده‌ام قرار است دوباره به همان‌جا بیایی؛ به همان قرارگاهی که یک بار دشمن را آن‌گونه تحقیر کردی. نه، هنوز هم دلم نمی‌آید از رفتنت حماسه‌سرایی کنم! اگر ما عرضه داشتیم، باید در بستر آرامش از دنیا می‌رفتی، نه زیر خروارها خاک، با پهلویی زخمی و مشتی گره‌کرده. اما تنها چیزی که آرامم می‌کند این است که می‌دانم دست‌کم همان‌گونه رفتی که خودت آرزو داشتی. به امید دیدار آقای کشوردوست ما... ✍🏻 #محمدجواد_مقدسی –تحریریه بهانش #یادداشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🛤️ یوسف عزیزم مادربزرگ همسرم مادر دو شهید است. همسرم می‌گوید: «آن سال که آقا به کرمان آمده بود، امید داشتیم به خانه‌ی مامان بزرگ بیاید. خانه را مرتب و وسایل پذیرایی آماده کرده بودیم. هر شب بچه‌ها و نوه‌ها جمع می‌شدند خانه‌ی مامان بزرگ، تا نیمه‌شب منتظر آقا می‌ماندند. اما خب نشد دیگر آخر گلزار شهدای کرمان کم ندارد برادرهایی را که دوتا دوتا یا سه تا سه تا کنار هم ردیف خوابیده‌اند. زمان سفر آقا محدود بود و دیدارها زیاد؛ آقا به خانه‌ی مامان بزرگ نیامد.» یک هفته است دارم گوشه گوشه‌ی خانه را تمیز می‌کنم، آشپزخانه را مهیا می‌کنم برای رسیدن مهمان‌های شما. دارم فکر می‌کنم حالا که از این جسم زمینی، این زمان محدود دنیایی رها شده‌اید می‌توانید به خانه‌ی تک تک ما بیایید نه؟ می‌شود همراه مهمان‌های‌تان سری به خانه‌ی ما بزنید؟ ما هنوز چشم به راه‌تان هستیم. ✍🏻 #فاطمه_نصراللهی‌نسب –تحریریه بهانش #روایت 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📣 خانۀ نویسندگان بهانش برگزار می‌کند. 🖋 کارگاه نویسندگی «روایت وداع» با امام شهید خامنه‌ای 👤 با حضور استاد #امیر_سعادتی 🗓️ یکشنبه، ۱۴ تیرماه ۱۴۰۵ 🕰️ رأس ساعت ۸,۳۰ صبح 📍صفائیه، نبش کوچه ۱۷، ساختمان اشراق 📖 امکان چاپ آثار برتر فراهم است. به‌علت #ظرفیت_محدود، در صورت حضور قطعی اعلام فرمایید. اولویت با کسانی است که زودتر مشخصات خود را اعلام فرمایند: 🧑‍💻 @admin_bahanesh 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

💠 تجربه‌‌ها را به نظریه تبدیل کنید. 🔸 تجربیات ارزشمندی وجود دارد؛ از این تجربیات بایستی استفاده کنیم. امروز البته روایت این تجربیات در دانشگاه‌ها معمول است و این روایت انجام می‌گیرد و بسیار هم خوب است، لکن کافی نیست؛ بایستی این تجربیات تبدیل بشود به نظریّات؛ تجربه تبدیل بشود به نظریه و تدریس بشود و تحقیق بشود و اطراف آنها پژوهش انجام بگیرد و این تجربیات به‌روز بشود و منطبق با نیازهای روز بشود و ان‌شاءالله از آنها [استفاده بشود]؛ اینها سرمایه‌های بسیار باارزشی است که باید از این سرمایه‌ها استفاده کرد و بسط و تکمیل پیدا کند. 🗓️ ۱۳۹۹/۷/۲۱ #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

گاهی برای سر بلند بودن باید از سر، گذشت…🕊️ 🔻 «بی‌ سر اما سربلند» پ.ن: اگر روحیه حساسی دارید پیشنهاد میشه این اپیزود رو گوش ندین🌱 ✍🏻 و 🎙️ ریحانه مروتی –تحریریه بهانش #پادپخش 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

دست ما را هم بگیرید و از زمین بلندمان کنید؛ شما که پرواز بلدید... ✍🏻 راضیه واحدی –تحریریه بهانش #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻 نتیجه؟ دشمن یک «رهبر» را حذف کرد، اما در عوض، «هزاران رهبر» در ذهنِ امت ایجاد کرد. 📷 #سارا_زینلی ✍🏻 #فاطمه_رعیت –تحریریه بهانش #پلاکارد_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh