🌀 معرفی کتاب: سیاست‌های خیابانی 🖋 مهدی تقیلو؛ نویسنده و سیاست‌پژوه 📜 آصف بیات با نگاهی بوم‌شناسانه به دنبال تحلیل تحولات اجتماعی در خاورمیانه است. وی برای توضیح سیاست هویت در جوامع خاورمیانه‌ای اصطلاحاتی مانند سیاست‌های خیابانی، ناجنبش‌های اجتماعی و پیشروی آرام را به کار می‌گیرد. وی سپس می‌گوید فرودستان شهری، تهیدستان و سرخوردگان در این جوامع از رهگذر پیشروی آرام و مبارزات ساده هر روزه، زندگی و جامعه جدیدی برای خود و واقعیت‌های شهری متفاوتی در شهرهای خاورمیانه رقم می‌زنند. ✅ از نظر وی، سیاست مخالفت به‌طور عمده در ساز و کار شهری ایجاد می‌شود و بروز می‌یابد. وقتی مردم از قدرت انتخابات برای تغییر امور محروم می‌شوند، ممکن است به قدرت نهادی متوسل شوند (اعتصابات دانشجویی یا کارگری) تا از طریق واردکردن فشار بر مقامات، آن‌ها را به ایجاد تغییر وادارند؛ اما برای دیگر اتباع شهری (همچون بیکاران، زنان خانه‌دار و آدم‌های بی‌نام و نشان) که به‌طورساختاری از قدرت نهادینه در ایجاد اختلال بی‌بهره‌اند، خیابان قلمرو اول و آخر مبارزه است. 🎯 از نظر بیات، در حال حاضر حتی مردم عادی، تهیدستان شهری، زنان و جوانان در حال آشنایی با جهان‌اند. این آشنایی در هنگامه نارضایتی از وضع موجود جامعه، افراد را به سمت تغییر در جوامعشان از رهگذر مطلوبیت‌های جهانی سوق می‌دهد. آنان از طریق فضاهای جدید تلاش می‌کنند نارضایتی خود را بر زبان آورند و به منظور دستیابی به زندگی بهتر ابراز وجود کنند. ابزارهای تغییر جوامع صرفاً به تظاهرات و انقلاب توده‌ای محدود نمی‌شود. آن‌ها بازتاب بسیج مردمی‌اند؛ اما مردم بیشتر به آن‌چه وی «ناجنبش» می‌نامد، روی می‌آورند. از نظر او، سیاست مبارزه و «ناجنبش‌های اجتماعی» ابزار فهم تغییرات معنادار در خاورمیانه است. 🔸 ناجنبش‌های اجتماعی به کنش‌های جمعی فعالان غیرجمعی گفته می‌شود. آن‌ها برآیند رفتارهای یکسان تعداد کثیری از مردم عادی‌اند که کنش‌های پراکنده اما یکسانشان تغییرات اجتماعی گسترده‌ای را به وجود می‌آورد؛ حتی اگر این رفتارها تابع هیچ ایدئولوژی یا رهبری و سازماندهی مشخصی نباشند. سیاست‌های خیابانی ظرف ناجنبش‌هاست. در سیاست خیابانی علاوه بر منازعه میان مقامات و گروه‌های غیررسمی و فاقد نهاد، منازعه بر سر کنترل فضا و نظم عمومی در جریان است. خیابان‌ها به عنوان فضاهای جنبش نه‌تنها مکان‌هایی هستند که مردم نارضایتی خود را در آن‌ها به زبان می‌آورند، بلکه هویت خود را می‌سازند، همبستگی‌ها را گسترش می‌دهند و اعتراض خود را فراتر از محافل دم‌دست می‌کشانند. وی این فضا را خیابان سیاسی و سیاست عمل در آن را سیاست خیابانی می‌نامد. 🔹 دست‌فروشانی که فعالانه بساط خود را در خیابان پهن می‌کنند و کسانی که پارک‌های عمومی، زمین‌ها یا پیاده‌روها را اشغال می‌کنند، امتیازات انحصاری دولت را به چالش می‌کشند و ممکن است با تلافی آن مواجه شوند. زنانی که مدیریت مردسالارانه در جامعه را نمی‌پذیرند و دعوای برابری جنسیتی دارند و به قوانین تبعیض جنسیتی اعتراض می‌کنند نیز شکلی از ناجنبش‌ها را می‌سازند. آنان تلاش می‌کنند از طریق کمپین‌ها به بسیج زنان معمولی در سطح ملی ضد قوانین تبعیض‌آمیز مبادرت ورزند؛ به فعالیت‌های بیرون از خانه به‌ویژه فعالیت‌های مردانه، ورزش، تحصیلات عالیه، موسیقی و اشتغال روی آورند. در پارک‌های عمومی با پوشش‌های نامناسب ظاهر شوند و در جنگ فرسایشی با مأموران امر به معروف و نهی از منکر، حجاب اجباری را در انظار عمومی به چالش بگیرند و با عادی‌کردن بیرون‌گذاشتن موها از روسری مبارزه کنند. جوانان جهانی‌شده نیز از طریق سبک زندگی متفاوت به این کارزار وارد می‌شوند. ⚠️ اما منطق کنش در ناجنبش‌ها چیست؟ در پاسخ، بیات معتقد است که قدرت ناجنبش‌ها در اتحاد عاملان آن‌ها نیست (کما اینکه جنبش‌های اجتماعی این‌گونه‌اند)، بلکه در قدرت «بی‌شماران» است؛ یعنی بسیاری از مردم که همزمان کارهای مشابهی را هر چند به صورت‌های گوناگون انجام می‌دهند. حال که ناجنبش‌ها کنش جمعی تابع منافع و هویت‌های مشترک در داخل گروه منفرد و اَتمیزه است، پرسش این است که چگونه باید گرد هم آیند و به همراه یکدیگر عمل کنند؟ درحالی‌که هویت‌های مشترک اساس عاملیت‌های ناجنبش‌ها برای کنش جمعی‌اند؛ اما این هویت‌ها چگونه در میان سوژه‌های پراکنده و اَتمیزه ساخته می‌شوند؟ در پاسخ باید گفت: این همبستگی‌ها در فضاهای عمومی، گوشه و کنار خیابان، در محل کار و مانند آن، به صورت شبکه‌های انفعالی ساخته می‌شوند. افراد همدیگر را می‌شناسند و با استفاده از صداهای مشترک، نمادها (مثل: رنگ، دستبندها و تی‌شرت‌ها) و هر آن‌چه به همبستگی آنان در زمانه عسرت یاری رساند، به مقاومت در برابر دولت می‌پردازند. 〰️〰️〰️〰️〰️ #مغز_کتاب #آصف_بیات 🆔@Sayeh_Rooshan

📌 پرهیز از عوام‌زدگی ▫️ما نباید دچار عوام‌زدگی بشویم. ببینید، عشق به عوام — یعنی این توده‌ی مردم — چیزی است؛ و تأثر غلط از عوام، چیز دیگری است. 🔹مَبادا چون امروز مثلاً مد شده که از چیزی انتقاد بکنیم، ما هم برای اینکه برنامه‌مان مورد علاقه‌ی مردم قرار بگیرد، دنباله‌رو آن چیزی بشویم که حالا مدش کرده‌اند، یا وانمود کنیم که مد شده است؛ این نباید باشد. شما باید آن فکری را که ولو غلط است، هدایت کنید و مردم را به این سمت بکشانید. 🗓 ۹۶/۱۱/۰۷ #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🛤️ جهاد یعنی چه؟! هر تلاشی جهاد نیست…! 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh