- اره ، تو دیگه برام غریبه ای ، غریبه نبودی ، غریبه شدی .
باعثشم خودتی ؛ رفتی و بمن اجازه دادی فراموشت کنم ، اجازه دادی تو چشمام غریبه بشی ؛
غریبه بودن ناخوداگاهه ، ناخوداگاه طرف برات غریبست و نمیشناسی ولی غریبه شدن خوداگاهانس ، طرف رو میشناسی و اشناست ولی کاری که باهات کرد باعث میشه فراموشش کنی خودتو بزنی به اون راه و به نشناسیش.
شاید فردی که غریبه بوده اشنا بشه ولی اونی که غریبه شده دیگه محاله که اشنا بشه ! -
منِ بی تو .
غم واقعی ، اونی نیست که بخاطرش گریه میکنی .
غم واقعی اونیه که ساکتت کنه ، چون به سطحی از درد و غم رسیدی که دیگه حتی توان گریه هم برات نمونده ؛
غم واقعی ساکتت میکنه ، بغض راه گلوت رو میبنده ، ولی نمیزاره چشمات خیس بشه ؛
رسیدن به این سطح از غم برای انسان ها میتونه خیلی دردناک باشه . . . !
منِ بی تو .