هنوزم یه چیزی توی چشات هست که هر بار یادش میافتم، دلم میخواد برگردم به همون روزایی که همهچی بینمون خوب بود.
منِ بی تو .
از چشات بیشتر از خودت بدم میاد چون هرچی سعی کردم فراموشت کنم، اونا نذاشتن باور کنم که دیگه دلم برات تنگ نمیشه.
منِ بی تو .
شاید دیگه هیچوقت این چشماتو نبینم،
ولی هنوز به اون نگاهها نیاز دارم
به همون چند ثانیهای که همهچی یادم میرفت و فقط تو میموندی.
بدترین قسمت رفتنت اینه که میدونم دلتنگ خودت نیستم
دلتنگ نگاهیه که هیچکس دیگه نتونست مثلش رو بهم بده.
منِ بی تو .
بعدِ تو یه چیزی توی من عوض شد
دلتنگ شدم ولی نشون ندادم، شکستم ولی حرفی نزدم.
دیگه برای موندن کسی التماس نکردم،
چون تو کاری کردی بفهمم هرچقدر هم بااحساس باشی، یه جایی باید یاد بگیری بیاحساس به نظر بیای.
منِ بی تو .
یه سری آدما فقط وارد زندگیت نمیشن، یه جایی از خودت رو با خودشون میبرن.
بعدِ رفتنشون، عکساشون میمونه، خاطرههاشون میمونه، آهنگایی که باهاشون گوش دادی میمونه و یه دلتنگیِ لعنتی که هیچجوره تموم نمیشه.
تو فقط میمونی و فکرِ اینکه کاش این یکی واقعاً برای همیشه میموند.
چون بعضی آدما رو نمیشه جایگزین کرد، فقط میشه با نبودنشون کنار اومد.
منِ بی تو .