💢دفاع ملّی و بعثت مردم
✍️علی بنایی
بسم الله الرحمن الرحیم
«إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ»
سوره حج، آیه۳۸
پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ یکی از مهمترین تحولات تاریخ معاصر بود؛ رخدادی که در اوج سلطه دو بلوک قدرت جهانی و در منطقهای حساس رخ داد و با سقوط نظام سلطنتی ۲۵۰۰ ساله، جنبشی با هویت اسلامی و شیعی را پدید آورد که در محاسبات نظریهپردازان سیاسی نمیگنجید.
اکنون پس از ۴۷ سال، نهضت امام خمینی(ره) همچنان الهامبخش بیداری در جهان است و جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر پایمردی ملت، در برابر فشارها و دشمنیها استوار مانده است.
در طول این سالها، نظام جمهوری اسلامی با حوادث و فراز و فرودهای بسیاری مواجه بوده است؛ از جنگ تحمیلی هشتساله تا کودتاها، ترورها و بحرانهای گوناگون. با این حال، سال ۱۴۰۴ را میتوان از دشوارترین سالهای این مسیر دانست؛ سالی که در آن، در ۲۳ خردادماه، جنگ دوازدهروزه با حمله اسرائیل و ایالات متحده آغاز شد و شماری از فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان هستهای و جمعی از مردم بیگناه این سرزمین به شهادت رسیدند.
در ادامه این حوادث، وقایع شبهکودتای ۱۸ و ۱۹ دیماه رخ داد؛ رخدادهایی که با فراخوان عناصر وابسته، گروههایی را به خیابانها کشاند و حوادث تلخی را رقم زد. در نهایت نیز جنگ تحمیلی سوم در دهم ماه رمضان آغاز شد؛ جنگی که با شهادت قائد بزرگ ملت ایران، حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای(ره)، و حمله به دبستان «شجره طیبه» در میناب و شهادت دهها کودک معصوم، ابعاد تازه و دردناکی یافت.
هدف این حجم از دشمنی در طول ۴۷سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی بر کسی پوشیده نیست؛ هرچند ترامپ فاسد آن را علنی بیان کرد:
نخست، تسلط بر نفت و منابع ارزشمند ایران و بلعیدن این منابع؛
و دوم، تضعیف و تجزیه ایران به نفع رژیم صهیونیستی.
در پرتو این تحولات آشکار شد که موضوعاتی نظیر پرونده هستهای، حقوق بشر، آزادی ایرانیان در بند!!! و حتی مقابله با جریانهای مقاومت منطقهای(حزبالله لبنان و انصارالله یمن و حشدالشعبی عراق) فقط بهانهای برای اعمال فشار و دشمنی با ایران اسلامی بوده است.
در میان این رخدادها، مهمترین حادثه شهادت فرماندهی معظم کل قوا، امام شهید، به همراه جمعی از فرماندهان ارشد سپاه و ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. تصور ترامپ پلید و نتانیاهو نفرتانگیز این بود که با حذف رأس نظام، ایران فرو میپاشد و تسلیم میشود؛ اما نتیجه دقیقاً برعکس شد.
ساختارهای طراحیشده در نظام دفاعی کشور موجب شد پاسخ نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران سریع و مؤثر باشد و در کنار آن، تحولات و شگفتانههای مهمی در عرصه اجتماعی و سیاسی پدید آید.
نخستین شگفتانه، حضور گستردۀ مردم در صحنه بود. مردم از همه اقشار، اقوام، ادیان و مذاهب از زن و مرد، جوان و نوجوان در راهپیماییها و اجتماعات شبانه حضور یافتند و این حضور بسیاری از محاسبات دشمن را بر هم زد؛ تا جایی که برخی از مقامات آمریکایی این موج انسانی را ساختۀ هوش مصنوعی دانستند.
این ادعا یادآور ماجرای سال۱۳۵۷ است؛ زمانی که ژنرال ازهاری، نخستوزیر نظامی حکومت پهلوی، تظاهرات شبانه مردم را «صدای نوار کاست» توصیف کرد و پاسخ مردم با حضوری گستردهتر در خیابانها با این شعر همراه شد:
«ازهاری بیچاره،
ای **چهارستاره،
باز هم بگو نواره»
دومین شگفتانه، تسلط ایران بر تنگه هرمز بود؛ مسئلهای که بازار جهانی انرژی و اقتصاد بینالمللی را تحت تأثیر قرار داد و نشان داد معادلات منطقهای بدون در نظر گرفتن ایران قابل تصور نیست.
سومین و مهمترین شگفتانه این ایام، انتخاب رهبر جدید و حمایت گسترده اقشار مختلف، از مراجع عظام تقلید تا امت اسلامی در داخل و خارج کشور از معظمله بود. این انتخاب در جلسه حضوری مجلس خبرگان در قم و در شرایط بمباران شدید دشمن آمریکایی–صهیونیستی و پس از حمله به ساختمانهای خبرگان و شهادت تعدادی از کارکنان انجام شد.
با این حال، آنچه در پس همه این حوادث اهمیت دارد، مسئله دفاع ملی است. اقدامات نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ماهیتی دفاعی داشته و دارد. ایران در طول این سالها هرگز آغازگر جنگ نبوده، بلکه در برابر جنگهای تحمیلی ناچار به دفاع شده است. دفاع از سرزمین، هویت و استقلال یک ملت، امری فطری، عقلی و انسانی است.
بنابراین میتوان گفت در جنگ تحمیلی سوم نیز دو خط مقدم شکل گرفت: نخست، حضور نیروهای مسلح در میدانهای نبرد زمینی، دریایی و هوایی؛ و دوم، حضور مردم در صحنه اجتماعی و خیابانها بهعنوان جبهه داخلی.
این حضور را میتوان نشانهای از «بعثت مردم» ایران دانست؛ بعثتی که از پیوند عمیق میان هویت ملی و ایمان دینی این ملت سرچشمه میگیرد.
🔸عهد ما؛ کانال رسمی دکتر علی #بنایی
ایتا | بله | اینستاگرام | آپارات | سایت
💢چرا ایرانیان نمیترسند؟
✍️علی بنایی
در روزگاری که قدرتهای مستکبر و زورگوی جهان تلاش میکنند با ابزارهای نظامی، اقتصادی و رسانهای ارادۀ خود را بر ملتها تحمیل کنند، گاه واکنش یک ملت میتواند همه محاسبات را برهم بزند. در چنین شرایطی، انتظار طبیعی بسیاری از تحلیلگران این است که با افزایش فشارها و نمایش قدرت نظامی، جامعه هدف دچار اضطراب و هراس شود. اما آنچه در مواجهه با ملت ایران مشاهده شده، تصویری متفاوت است؛ تصویری از آرامش، حضور در صحنه و روحیهای از ایستادگی که بسیاری از تحلیلگران خارجی را با این پرسش روبهرو کرده است: چرا ایرانیان نمیترسند؟
زمانی که ناوهای جنگی آمریکا به منطقه خلیج فارس اعزام شدند، آنها انتظار داشتند فضای جامعه ایران دچار نگرانی و اضطراب شود. با این حال، چنین اتفاقی رخ نداد و مردم واکنش و ترسی نشان ندادند. همین مسئله باعث شد برخی مقامات آمریکایی و تحلیلگران غربی با تعجب بپرسند: چرا ایرانیان نمیترسند و وحشت نمیکنند؟
این پرسش در زمانی مطرح شد که بسیاری از تحلیلها و دادههای اندیشکدهها و مراکز پژوهشی غربی درباره روحیه جامعه ایران نادرست از آب درآمده بود. همین موضوع بخشی از خطاهای محاسباتی آنان را آشکار کرد. در واقع، ناتوانی این مراکز در درک روحیه تاریخی و فرهنگی ایرانیان موجب شد که رفتار جامعه ایران برای آنان غیرقابل پیشبینی جلوه کند.
در چنین وضعیتی، یادآوری این عبارت مشهور در دعاهای امام سجاد علیهالسلام معنا پیدا میکند:
«الحمدلله الذی جعل أعدائنا من الحمقاء»
سپاس خدایی را که دشمنان ما را از نادانان قرار داد.
خطاهای محاسباتی دشمنان، نشان میدهد که بسیاری از مراکز مطالعاتی غرب در فهم روحیه حماسی ایرانیان مسلمان با دشواری و ناتوانی روبهرو هستند.
برای یافتن پاسخ این پرسش که چرا ایرانیان نمیترسند، باید به لایههای عمیقتر فرهنگ و باورهای جامعه رجوع کرد. این پاسخ را نمیتوان صرفاً در معادلات نظامی یا اقتصادی جستوجو کرد؛ بلکه باید آن را در بستر نزاع تاریخی حق و باطل و در سنت دینی و فرهنگی جامعه اسلامی بررسی نمود.
در آموزههای دینی، باور به هدایت و حمایت الهی جایگاهی اساسی دارد. قرآن کریم از زبان حضرت موسی علیهالسلام نقل میکند:
«اِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهدین»
پروردگارم با من است و مرا هدایت خواهد کرد.
همچنین وعده الهی چنین بیان شده است:
«اِنَّ اللهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ آمَنوا»
خداوند از کسانی که ایمان آوردهاند دفاع میکند.
چنین باورهایی در طول تاریخ در فرهنگ اسلامی و بهویژه در فرهنگ شیعی ریشه دوانده و به مردم اطمینان داده است که در مسیر حق، یاری الهی همراه آنان خواهد بود.
یکی دیگر از مهمترین سرچشمههای این فرهنگ، واقعه عاشورا و سیره امام حسین علیهالسلام است. در روز عاشورا، امام از فرزند برادر خود پرسید که مرگ در نظر تو چگونه است؟ پاسخ او چنین بود:
«أحلی من العسل»
یعنی مرگ در راه حق برای من از عسل شیرینتر است.
این پاسخ نمادی از نگاهی است که مرگ در راه حق را نه شکست، بلکه پیروزی میداند. در همین چارچوب، در اندیشه اسلامی از مفهوم «احدی الحسنیین» سخن گفته میشود؛ یعنی مؤمن در هر حال با یکی از دو نیکی بزرگ روبهروست: یا پیروزی در میدان و یا شهادت در راه حق.
چنین نگاهی به زندگی و مرگ، فرهنگی را شکل داده که در آن ایستادگی در برابر ظلم و دفاع از حق ارزشی والا به شمار میآید.
در دوران معاصر نیز این فرهنگ در سخنان رهبران کشور و در ادبیات سیاسی و اجتماعی جامعه ایران بازتاب یافته است. امام خمینی(ره) در سالها و دوران مبارزات انقلاب اسلامی تعبیر معروفی را بیان کردند:
«خون بر شمشیر پیروز است.»
و امام شهید ما در آخرین سخنرانی فرمودند:
«مثلی لا یبایع مثل یزید».
کسی مثل من ،کسی مثل ملت سرافراز ایران زیر بار امثال ترامپ فاسد نمیرود.
این سخنان بیانگر همان باوری است که قدرت را تنها در ابزارهای مادی نمیبیند، بلکه ایمان، اراده و فداکاری مردم را عامل تعیینکننده در سرنوشت ملتها میداند.
بنابراین پاسخ پرسش «چرا ایرانیان نمیترسند؟» را باید در پیوند میان ایمان دینی، حافظه تاریخی، هویت ملی و تجربههای تاریخی مقاومت جستوجو کرد. جامعهای که فرهنگ آن با مفاهیمی چون ایمان، ایثار و شهادت پیوند خورده است، طبیعی است که در مواجهه با تهدیدها واکنشی متفاوت از محاسبات صرفاً مادی نشان دهد.
و این است پاسخ فراعنۀ عصرِ ما
🔸عهد ما؛ کانال رسمی دکتر علی #بنایی
ایتا | بله | اینستاگرام | آپارات | سایت
💢جبهۀ روایت؛ جبهۀ سومِ دفاع
✍️ علی بنایی
🔹 جنگها و رخدادهای بزرگ تاریخی در ظرف زمان خود شکل میگیرند، فراز و فرود مییابند و سرانجام به پایان میرسند؛ اما آنچه یک حادثه را در حافظه ملتها ماندگار میکند، تنها وقوع آن نیست، بلکه نحوه روایت آن برای نسلهای بعد است. هر رخداد بزرگ پس از پایان میدان نبرد وارد عرصهای تازه میشود؛ عرصهای که میتوان آن را «جبهۀ روایت» نامید.
🔹 امروز، در حوادثی چون جنگ تحمیلی رمضان، نبرد دوازدهروزه و حملات مستقیم آمریکا و رژیم صهیونیستی، میتوان گفت سه جبهه اصلی در برابر دشمن شکل گرفته است.
🔹 جبهه نخست، جبهه رزمندگان اسلام و میدان مقاومت است؛ جایی که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با قدرت، دلاوری و جانفشانی در برابر دشمن ایستادهاند و پایه اصلی دفاع ملی را شکل میدهند.
🔹 جبهه دوم، جبهه حضور و پشتیبانی مردمی است. مردم در خیابانها، میدانها، تجمعات شبانه، محلهها، روستاها و شهرها با شور مثالزدنی حضور یافتهاند و حمایت و همدلی خود را با رزمندگان و ملت ایران اعلام کردهاند. این حضور اجتماعی، روح تازهای در بدنه مقاومت دمیده و نشان داده است که ملت ایران همچنان پایدار و متحد است.
🔸 اما فراتر از این دو جبهه، ضرورت مهم دیگری نیز وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد:
🔹 ثبت و نگهداری صحنههای کمنظیر این روزها. صحنههایی همچون حضور گسترده مردم از کودکان تا سالخوردگان، زن و مرد، پیر و جوان؛ راهپیماییهای خودرویی و حرکت موتورسواران؛ کودکان پرچمبهدست؛ موج پرچمهای برافراشته در خیابانها؛ کولهپشتیهای نمادین دانشآموزان میناب؛ حضور علما و بزرگان در میان جمعیت؛ نقش بستن تصاویر رهبران انقلاب و سرداران شهید بر در و دیوار و بر شیشۀخودروها؛ و پرچمهایی که بر ماشینها، پشتبامها و دست مردم برافراشتهاند. اینها تصاویر زنده، پرمعنا و ماندگاری هستند که باید دقیق و صحیح ثبت شوند تا برای آینده باقی بمانند.
🔹 و اینجا جبهه سوم شکل میگیرد؛ جبهه روایت. در این میدان، مسئولیت بر دوش اهل قلم، نویسندگان، پژوهشگران، خبرنگاران، مستندسازان و هنرمندان است. آنان باید با دقت، صداقت و احساس مسئولیت تاریخی، این لحظههای حساس را ثبت، تحلیل و روایت کنند.
🔹 اهل قلم و بیان باید ابعاد دفاع و اهمیت آن را برای مردم تبیین کنند و اهل هنر و رسانه جلوههای بیبدیل این دفاع جانانه را به تصویر بکشند تا آشکار شود نسل جدید انقلاب با انگیزهای عمیق، امید به آیندهای روشن و ایمانی استوار، در حال خلق حماسههایی تازه است.
🔹 تجربه تاریخ نشان داده است که ماندگاری حوادث بزرگ بیش از همه به روایت صحیح آنها بستگی دارد. اگر روایت صادقانه باشد، حماسهها الهامبخش نسلهای آینده خواهند شد؛ اما اگر دچار تحریف، حذف یا تفسیرهای جهتدار شوند، حقیقت در غبار زمان گم خواهد شد. بنابراین ثبت دقیق اسناد، خاطرات شاهدان و روایتهای میدانی ضرورتی انکارناپذیر است.
🔹پس از پایان میدان نبرد، میدان روایت آغاز میشود؛ میدانی که در آن قلمها، دوربینها و حافظههای تاریخی نقشآفرین میشوند. حفظ حقیقت این روزهای سرنوشتساز و انتقال درست آن به آیندگان، مسئولیتی است که بر دوش همه اهل فرهنگ، هنر و رسانه قرار دارد.
🔸عهد ما؛ کانال رسمی دکتر علی #بنایی
ایتا | بله | اینستاگرام | آپارات | سایت
💢 یاد و خاطرهٔ شهید سپهبد «سید عبدالرحیم موسوی» در گرامیداشت دههٔ فجر قم
🔹 تصاویر و بخشی از سخنان آن شهید عزیز در مراسم گرامیداشت دههٔ فجر، مجمع هماهنگی پیروان امام و رهبری استان قم
سال ۱۳۸۸ مسجد امام زینالعابدین(ع):
«هیهات من الذله» شعار محوري انقلاب ما است
مؤمن تنها شرطی که میپذیرد، عبودیت خداست؛ بنابراین زیر بار تسلیم در برابر دیگران نمیرود. این همان معنای «هیهات من الذلّه» است که حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بیان فرمودند.
شعار محوری انقلاب ما چنان است که گویی این کلام فقط برای سال ۶۱ هجری نیست؛ بلکه مربوط به همین امروز است؛ گویی حضرت اباعبدالله(ع) روبهروی ما ایستادهاند و فریاد میزنند:
«اَلا و اِنَّ الدَّعیَّ ابنَ الدَّعیّ قد رَکَزَ بَینَ اثنَتَین؛ بَینَ السِّلَّةِ وَ الذِّلَّة، وَ هَیهاتَ مِنَّا الذِّلَّة».
امروز هم یک طرف، نایب آقا امام زمان(عج) ما را به راه سعادت، فلاح و رستگاری دعوت میکنند و طرف دیگر، دولتهای ناجوانمرد آمریکا و انگلیس و رژیم صهیونیستی و بوقهای تبلیغاتیشان و آنهایی که دنبال این دجّال راه افتادهاند، ما را به سراب فریبِ حقوق بشر و دموکراسی و واژههایی از این دست دعوت میکنند.
پاسخ ما همان سخن حضرت امام است که فرمودند:
«اگر دنیای کفر بخواهد در مقابل دین ما بایستد، ما در مقابل تمام دنیای آنها خواهیم ایستاد.»
برگرفته از کتاب «فجر ماندگار» (دفتر دوم)، ص ۱۲۱
در این مراسم، از ایشان و پدر بزرگوارشان توسط حجتالاسلام والمسلمین دکتر علی بنایی تجلیل شد.
🔸عهد ما؛ کانال رسمی دکتر علی #بنایی
ایتا | بله | اینستاگرام | آپارات | سایت