سایه برگها، داغ میوه ها
سالیان سال، در درهای سرسبز، درختان سیب با میوههای سرخ خود، مانند ستاره در دل شب، دره را زیبا میکردند.
کودکان هر صبح با خنده میآمدند،
زیر سایه این درختان مشغول بازی میشدند.
خانوادهها هم زیر درختانی که بیشتر سایه داشتند، مینشستند.
مهمانان این دره دست میبردند میان شاخهها،
و هر درخت با افتخار، میوهای به دستهایشان میسپرد.
میان آن درختان، یکی بود… پیرتر، پُرثمرتر…
آنقدر که شاخهاش زیر بار میوه شکست.
باغبان با دلنگرانی شاخه را بست،
نوازشش کرد و گفت:
«خستهای... ولی چه خوب که هنوز میبخشی.»
روزی، سایهای از پایین دره بالا آمد…
نجاری با چشمهای تیز و دلی سرد.
خم شد کنار شاخهی شکسته، آه کشید و گفت:
«این شد عاقبتش…
بار دادی؟ شکستی.
کاش مثل بقیه فقط قد میکشیدی…»
همین کافی بود.
زمزمهاش میان درختان افتاد:
«میخوای کسی دستش بهت نرسه؟ بلندتر شو.
میخوای بیشتر دورت جمع بشن و زیر سایهات بشینن؟
شاخههات رو به اطراف بکش.
نذار میوهات به دست هر بچهای بیفته.
بذار بالا بمونه، تا خاص بشی،
تا هیچکس بهت نرسه…»
درختها، وسوسه شدند.
دیگر حرف از میوه نبود.
هرکس میخواست بلندتر باشد.
یکی تنهاش را کش داد،
دیگری برگهایش را چون چتر باز کرد،
و آن یکی سیبهایش را مخفی کرد…
آنقدر بالا رفتند، که هیچ دستی به آنها نرسد.
اما غافل از ریشهها...
کودکان، ایستادند.
با دستهایی دراز و خالی.
با چشمهایی خیره به میوههایی که دیگر مال آنها نبود.
باغبان، هر روز خاموشتر شد.
میدید که دیگر هیچ درختی حاضر به میوه دادن نیست.
فقط ایستادهاند، پر زرقوبرق،
بیصدا، بیثمر…
غرور درختان، خشم طوفان را برانگیخت.
شروع کرد به وزیدن.
هنوز خیلی به جنگ شاخهها نرفته بود که یکییکی، درختان از ریشه کنده شدند.
و نجار؟
نجار بازگشت.
با ارّهای در دست.
با لبخندی که مدتها منتظر بود.
گفت:
«حالا که سیب نیست…
بیا ازشون بهرهای ببریم.
این چوبها، چه محکم، چه صاف…
صندلی باشند که رویشان بنشینیم،
شاید بتوان نردبانی ساخت تا با آن خودمان را بالا بکشیم.
دری، پنجرهای، و حتی هیزم…
چه خوب میسوزند این درختان بیثمر…»
تنها یک درخت، گوش به وسوسه نداده بود.
همانقدر کوتاه مانده بود،
همانقدر ساده…
یک سیب سرخ، درست در ارتفاع دست کودک،
هنوز بر شاخهاش بود.
کودک آمد،
سیب را چید،
لبخند زد…
و باغبان، آرام نشست زیر همان درخت،
و چشمانش پر از اشک شد.
نه از اندوه،
که از امید...
@barangbo
از تحلیل های که میفرستید معلومه اصلا به فضای داستان هم نزدیک نشدید.
کمی این ها رو فردا تحلیل میکنم تا با فضای داستانک نزدیک بشید.
در ضمن تمام مطالب کانال نوشته های خود من هست.
کپی از جایی نیست.
مخصوصاً این داستانکها
بارنگبو 😌
🌊 حکایت ماهی سرخ و تنگ شکسته در تُنگی کوچک، ماهی سرخی زندگی میکرد. تُنگ، تنگ بود؛ پر از محدودیت. ش
ماهی همان وجود ناب زن است بالههایش هم نماد زیبایی؛ ساخته شدند تا در محیط خانه و خانواده یا همان آب ماهی را به پیش ببرند.
تنگ همان عفاف و حجاب است که وقتی میشکند خانواده به هم میریزد
دختری که فکر میکرد زیباییهایش برای پرواز اوست بعد از از دست دادن خانواده، در محیط بیرحم جامعه میفهمد که این بالها پر پرواز نیستند و در جامعه زیبایی او به درد نمیخورد بلکه فقط عامل مرگ تدریجی روح او میشود.
@barangbo
هدایت شده از جواد ابوالقاسمی
18.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✳️ واکنش استاد ابوالقاسمی به دیدار استاد شیخ حسین انصاریان با یکی از سران فتنه
🔰 برشی کوتاه از برنامه راه روشن مورخ با 1404/03/13.
🎙حجت الاسلام والمسلمین ابوالقاسمی
#راه_روشن
#شیخ_حسین_انصاریان
#استاد_ابوالقاسمی
#شبکه_حضرت_ولیعصر_عج
━━━━━━━⊰◇⊱━━━━━━━━
کانال حجتالاسلام و المسلمین ابوالقاسمی در ایتا🔻
https://eitaa.com/joinchat/1595540187Cbd5f966a3f
سلام علیکم روزتون بخیر
ایام برداشت ژل رویاله
غذای ملکه
بسیار مقوی بینظیر
طریقه مصرفش هم این شکلیه که ۱۰ گرم از ژل رویال رو توی ۳۰۰ گرم عسل مخلوط میکنید و روزی یک قاشق چایخوری میخورید
الان قیمتش خیلی مناسبه
توی فریزر هم تا دو سال امکان نگهداری داره