تاحالا خود عمود ۱ رو دیده بودین؟ همیشه دوست داشتم از اول اولش ببینم طریقو🙃

. بعد شونصد ساعت تازه رسیدیم خود طریق 🥵 نتیجه تا الان: 1⃣ از خود نجف تا طریق هیچ فرقی نداره و خادمی عراقیا انصافا همه جا از جون و دله 2⃣ برخلاف شنیده هام اتفاقا مردم عراق همونطور که تو تشییع آقا دیدیم به شدت عاشق رهبرن و به هیچ عنوان از ایرانیا متنفر نیستن🙄( قانونِ همه جور آدمی همه جا هست اینجام صدق میکنه) 3⃣ یکی از جلوه های تربیت فرزند که نمود قشنگی تو شخصیت بچه های عراقی داره ، اجازه‌ی آزادی دادن به بچه‌هاست که بیان کف خیابون خادمی کنن حتی زیر آفتاب! (از ناز نازی شدن بیش از حد جلوگیری میکنه و اجتماعی بار میان)

تو یه موکب خوشگل عراقی ایم که دوبلکسه و پر از اتاقه، اینجا حس پرنسس بودن دارم 😭💖 چایی عراقی با نعلبکی طلایی و قاشق خوشگلش بهم دادن‌درحالی که روی مبل خونشون نشسته بودم... و لحظاتی واقعا رفتم تو دنیای فیلما و عجیب اینکه همشون فارسی بلدن🙄 تازه یکی از خادمای اینجا باهام شوخی کرد که بیا چراغو خاموش کنیم بقیه تعجب کنن بخندیم😂 پ ن: چون موکب زنونه هست از گرفتن و گذاشتن عکس معذورم🙏🏻 ولی دوست داشتم این خاطره رو اینجا بگم

موکبی که فضای سبز داره و تاب ده هیچ جلوتره🤤🎠

حالا من دارم قشنگیارو براتون میذارم😂 بذارید یه حقیقت دارکی بهتون بگم که خودمم ترسونده!

انقدر این کاروان پرفشار میاد و تند تند میره و پشت ماشین صوت مجبوریم با پرچم و اینا حماسه بیافرینیم🙄 (که من نمی آفرینم) صبح از درد گریه میکردم... و هیچکس گردن نمی‌گرفت و نمیذاشتن استراحت کنم و متوجه شدم چه جااالببببب!!! پارسال یه دختره وقتی رسیدن به کربلا مُرده!( ظاهراً از شدت فشار و سختی یا ...) و برام تروما ایجاد کرده😐💔 جالب تر اینکه حاجاقای کاروان اینو دستاورد سفر اعلام کرد😭 و گفت سفر ما پر برکت بود چون آقا اون خانومو خوب خریدن!!! الله اعلم🤷🏻‍♀

بنابراین الان تمرکزم بیشتر روی زنده موندنه تا روایتگری😔😂🙏🏻

۵/۵/۱۴۰۵ ما هم اینگونه گذشت به هرحال👩🏻‍🦯

هم قشنگ هم سخت 🥲