لحظه‌ی تشییع من از دور بویت می‌رسید تا دو ساعت بعد مرگم همچنان جان داشتم

_

جز آمدنت؛ هیچ نخواهد دل ما…

و من تورا بسیار آرزو کردم..

همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت؛ آنچه در خواب نشد، چشم من و فکر تو بود

"وقتی به تو فکر می‌کنم، حس می‌کنم بخشی از وجودم، همیشه در کنارِ تو بوده و خواهد بود. حتی اگر هزاران سال و هزاران فاصله، ما را از هم جدا کند. این، فراتر از عشق است؛ این، پیوندِ ابدیِ دو روح است..

رابطه‌یِ ما، شبیه به افسانه‌ها بود؛ سرشار از فراز و نشیب، مبارزاتِ درونی و بیرونی، اما همه‌چیز، در نهایت، به این سمت سوق داده می‌شد که ما،برایِ هم، خلق شده‌ایم. این، عشق بود.. این، تقدیر بود..

_

همه چیز آرام است دلِ من اِستثناست...