-تو فرق داری با همه؛تو یدونه‌‌‌ی قلبِ منی..

جان‌که‌چه‌گویم.. جهانِ‌منی..

_دیشب چه لحظات خوبی بود کنار تو.. وقتی که به کفِ دست راست‌م بوسه زدی و گذاشتی که لحظاتی بدون پلک زدن غرق چشم‌هات باشم؛ اما صد حیف و صد افسوس که کاش از اون خوابِ زیبا بیدار نمیشدم‌‌...

_

دلتنگی که به استخوان برسد.. میشود سکوت..!

و من تورا بسیار آرزو کردم..

- ماه من غصه چرا ؟ تو مرا داري و من هر شب و روز آرزويم همه خوبی توست ! ماه من ، دل به غم دادن و از يأس سخن‌ها گفتن كار آن‌هايي نيست كه یار را دارند ... ماه من ، غم و اندوه اگر هم روزي ، مثل باران باريد يا دل شيشه‌اي‌ات از لب پنجره‌ي عشق زمين خورد و شكست ، با نگاهت به یار چتر شادي واكُن و بگو با دل خود كه او هست و اوهست ! او هماني است كه در تارترين لحظه‌ي شب ، راه نوراني اميد نشانت مي‌داد ... او هماني است كه هر لحظه دلش مي‌خواهد همه‌ي زندگي‌ات ، غرق شادي باشد ... ماه من ، غصه اگر هست بگو تا باشد ! معني خوشبختي بودن اندوه است اين همه غصه و غم ، اين همه شادي و شور چه بخواهي و چه نه ، ميوه‌ي يك باغند همه را با هم و با عشق بچين ولي از ياد مبر، پشت هر كوه بلند ، سبزه زاري است پر از ياد یار و در آن باز كسي مي‌خواند كه او هست و او هست ! و چرا غصه ؟ چرا ؟ .. چرا ماهِ من ؟

[شـب است و هـجومِ دلتنـگی]

_

به تو از رنجی که میکشم چه بگویم؟! بگویم دوری از تو آن‌قدر برایم سخت است که شکسته شده‌ام؟!

__

[ شده از دست کسی یک دفعه دلگیر شوی ؟