اعتراض علی کریمی به صداگذاری فیلم آبدانان توسط اوباش مجازی پهلوی
کانال جامع برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
وقتی قاتلین و آشوبگران قائله دیماه را اعدام میکردند مائده طهماسبی جزو اولین نفرها بود که استوری گذاشت نهبهاعدام، هیچجا، هیچوقت و برای هیچکس!!!
❌ اما این روزها برای فوت دختری به شکل مضحکی سوال مطرح میکند که:اجرای قانون برای قاتلین کجاست؟؟
کانال جامع برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
هگل دانشمند آلمانی :
در زیر هر وجب از خاک ایران ، مردی در خون خفته است تا از هستی این سرزمین پاسداری شود🌹
کانال جامع برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
🔺ترامپ اخیرا گفته است که: "تفاهمنامه با ایران، اتلاف وقت بود."
❌ متأسفانه گویا فقط مسئولین مذاکرهکننده و سیاسیون و رسانهایهای همراهشان در ایران هستند که همچنان از آن سوءتفاهمنامه به عنوان فتحالفتوح یاد میکنند و مخالفانش را بیبصیرت و مغرض و بعضا مستحق ناسزا و ترور شخصیت میدانند!
✍ مریم اشرفی گودرزی
کانال جامع برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
هدایت شده از ✅فطرت شناسی / روانشناسی
«دامِ نامرئیِ مقایسه در خانه!»
موضوع: چگونه «سلبریتیسم» و «توهم مالکیت» آرامش خانه را میبلعد و چگونه بازگشت به «هویت توحیدی» و «رزق الهی» آن را ترمیم میکند.
✍️پروینیان / باقری
✅فطرت شناسی یا ✅روانشناسی (سایکولوژی روانشناسی نیست)
eitaa.com/fetratshenas
splus.ir/fetratshenas
کانال جامع برتربین
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
هدایت شده از مطالبه گری
7.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
حاجی برگام!!!
همتی!!! تو کی بودی همتی!!!! تو چ هستی اخه همتی!!!
حجت الله حیدری یکی از متهمین چای دبش
ازطرف همتی شد مدیرعامل بورس
بلند بگو علی برکت الله ...نه واش کنین وفاق به هم میخوره خدای نکرده😏
کانال مطالبه گری
splus.ir/Mohakemerohani
eitaa.com/Mohakemerohani
کانال جامع برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
هدایت شده از مطالبه گری
حماقت چیست؟
کانال مطالبه گری
splus.ir/Mohakemerohani
eitaa.com/Mohakemerohani
کانال جامع برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin
داستان بردیا و کامیار
«هدفون »
هدفونِ مشکیرنگ و بزرگِ کامیار، تقریباً تمامِ ساعات شبانهروز روی گوشهایش بود؛ انگار به بخشی از وجودش تبدیل شده بود. از وقتی آن هدفون را خریده بود، با همانها بیدار میشد، درس میخواند، راه میرفت و حتی موقع غذا خوردن هم یک گوشیاش را روی گوش نگه میداشت. توی پلیلیست گوشیاش، آهنگهای تند و کوبندهی یک خوانندهی پرحاشیه و جنجالی بود که این روزها میان نوجوانها بت شده بود و همهجا اسمش به گوش میرسید.
ادامه ...
کامیار هر وقت با آن ریتمهای تند و هیجانی سر تکان میداد، حس میکرد قدرتمندتر و آزادتر از همیشه است. اما در واقعیت، داستان چیز دیگری بود. کمکم فرمانِ احساسات و رفتارش از دست خودش خارج شده بود. با آهنگهای خشن و پرهیجان، بیدلیل عصبی و پرخاشگر میشد و با آهنگهای غمگین و ناامیدکننده، در دریایی از حزن و اندوه فرو میرفت.
یک عصر، وقتی بردیا وارد اتاق شد تا برای تمرین مسابقهی دوچرخهسواریِ پایان هفته با هم برنامهریزی کنند، کامیار مثل همیشه در دنیای خودش غرق بود و با صدای بلند همراه با موسیقی زمزمه میکرد. بردیا چند بار صدایش زد، اما جوابی نشنید. وقتی به آرامی دست روی شانهاش گذاشت، کامیار با چنان خشم و پرخاشی هدفون را برداشت که بردیا جا خورد: «چیه بردیا؟ مگه نمیبینی دارم تمرکز میکنم؟ همیشه باید وسط حالِ خوبِ آدم بپری؟»
بردیا با تعجب به چشمانِ خسته ی برادرش نگاه کرد. حس کرد دیگر با کامیارِ سابق حرف نمیزند؛ انگار کسی از بیرون افسارِ ذهن و اعصاب او را به دست گرفته و مثل یک عروسک خیمهشببازی، هر لحظه به سمتی میکشد. دیگر خبری از آن شوخ طبعی همیشگی کامیار نبود. تمام دغدغهاش شده بود دنبال کردن پستهای آن خواننده، تقلید از مدل مو و حرفهایش، و غرق شدن در موجِ هیجانهایی که با هر تِرَکِ موسیقی در ذهنش منفجر میشد.
روز مسابقهی دوچرخهسواری چند دقیقه قبل از سوت آغاز، در حالی که بردیا با آرامش و تمرکز مشغول چک کردن ترمزها و تنظیم نفسهایش بود، کامیار هدفونش را روی گوش گذاشت و صدای پرهیجانترین و کوبندهترین آهنگ پلیلیستش را تا آخر زیاد کرد تا به قول خودش «انرژی بگیرد».
سوت مسابقه زده شد. ریتمِ دیوانهوار و سرعتِ سرسامآورِ موسیقی چنان ضربان قلب کامیار را بالا برد و احساساتش را به طور افراطی تحریک کرد که قدرت تفکر و محاسبه را از او گرفت. به جای اینکه مثل همیشه با تدبیر و حفظ انرژی رکاب بزند، همان ابتدای مسیر با هیجانی غیرارادی و بیمحابا سرعت گرفت. در یکی از پیچهای تندِ خاکی، نه صدای هشدارِ بردیا را شنید و نه توانست تصمیم درستی بگیرد؛ تعادلش به هم خورد، چرخ جلو در شنها فرو رفت و با شدت روی زمین غلتید.
مسابقه برای کامیار همانجا تمام شد. وقتی غروب، با آرنج و زانوی پانسمانشده و چهرهای گرفته روی نیمکت حیاط نشسته بود،مدام زیر لب غر میزد: «نمیدونم چرا اونجا ترمز نگرفتم... اصلاً دست خودم نبود، انگار مغزم قفل کرده بود!»
بردیا که یک لیوان آب خنک به دستش میداد، کنارش نشست. لحنش نه سرزنشگر بود و نه طعنهآمیز. با مهربانی گفت: «کامیار، یادته همیشه میگفتی این آهنگها بهت حس آزادی و قدرت میدن؟»
کامیار سرش را پایین انداخت و چیزی نگفت.
بردیا ادامه داد: «آدم وقتی اسیرِ عادتها و صداهای بیرون میشه، فکر میکنه داره آزادانه انتخاب میکنه، اما در حقیقت ارادهاش فلج شده. بعضی صداها و موسیقیها مثل یه طوفان میان؛ قدرت فکر کردن رو میگیرن، احساسات رو به مرز جنون و هیجانِ کاذب میرسونن و انسان رو از خودِ واقعیش دور میکنن. طوری که دیگه خودت نیستی که تصمیم میگیری؛ ریتمِ داخل هدفونته که برات تصمیم میگیره.»
کامیار به هدفونِ مشکی که حالا روی نیمکت افتاده بود خیره شد. تمام اتفاقهای این چند هفته مثل فیلم از جلوی چشمش گذشت؛ پرخاشگریهای بیدلیلش در خانه، تقلیدهای کورکورانهاش از آن سلبریتی در فضای مجازی، و سقوطِ امروزش در پیچِ مسابقه. برای اولین بار با تمام وجود حس کرد که واقعاً «اسیر» شده بود؛ نه آزاد.
آهی ازحسرت کشید و با صدایی آرام گفت: «راست میگی بردیا... من فکر میکردم دارم از موسیقی استفاده میکنم، ولی این موسیقی بود که داشت من رو کنترل میکرد و نمیذاشت حتی صدای فکر خودم رو بشنوم.»
بردیا لبخند زد و دست روی شانهاش گذاشت: «حالا که فهمیدی، نیمی از راه رو رفتی داداش. بیا یه قرار بذاریم؛ فقط چهلوهشت ساعت این هدفون رو بذار کنار و با خودت و سکوتِ ذهنت خلوت کن، تا دوباره فرمانِ ارادهات رو پس بگیری.»
✍️پروینیان
کانال جامع برتربین | اندیشکده رؤیت 👇
splus.ir/Bartarbin
eitaa.com/Bartarbin