1⃣ اگر دقیق نگاه کنیم،
سؤال ما دربارهی یک موضوع ساده یا صرفاً اعتقادی نیست؛
بحث، نسبت ولایت با خودِ هستیه.
در حکمت اسلامی و عرفان شیعی، امام فقط رهبر جامعه یا معلم اخلاق نیست.
امام مجرای فیض الهی در عالمه.
یعنی ساختار عالم طوریه که فیض خدا قرار نیست مستقیم به عالم برسه؛
بلکه از مسیر انسان کامل جاری میشه.
پس ولایت، یک جایگاه تشریفاتی نیست؛
یک نقش واقعی در نظام هستی داره.
2⃣وقتی میگیم عالم به توجه امام نیاز داره، نباید تصور کنیم امام مثل یک ناظر بیرونی گاهی توجه میکنه، گاهی نه. ❌
منظور اینه که قوام و دوام عالم به همین ارتباط با ولیّ الهی بسته است.
اگر این پیوند قطع بشه، رابطهی عالم با سرچشمهی فیض الهی قطع میشه و اساساً نظام هستی نمیتونه ادامه پیدا کنه.
اینجاست که معنای واقعی «حجت الهی» روشن میشه:
امام، واسطهی اتصال عالم به فیض خداست، نه فقط یک الگوی اخلاقی یا اجتماعی.
3⃣نعمت ولایت فقط یک امتیاز مذهبی یا هویتی نیست؛ شرط امکان هدایت، رشد و حتی بقاست.
هر خیری که به انسان میرسه، در تحلیل نهایی از مسیر ولایت عبور کرده.
شکر ولایت یعنی پذیرفتن این واقعیت که ما و حتی خود عالم، مستقل از ولیّ الهی نیستیم.
بدون توجه امام، نه هدایت معنا داره، نه کمال و نه استمرار فیض وجود.
و شکر ولایت یعنی فهمیدن همین وابستگی بنیادین انسان و عالم به ولیّ الهی.
📬• توجّه توجّه
پاسخگوی برترین آرزو به یک اکانت جدید انتقال پیدا کرده!
اگر احیانا به اکانت قبلی پیامی دادید و پاسخ نگفتید لطفاً پیامتون رو مجدد به آیدی زیر ارسال کنید:
@Bartarin_admin
از همراهی شما خیلی ممنونیم. 💌
🪔• هیچوقت گناه باعث قطع رابطه بین خالق و مخلوق نمیشود، آن چیزی که باعث بریده شدن ارتباط بین بنده و خدا میشود ناامیدی است.
- کتاب « بر سفره توحید »
#ماه_شعبان
❲➛ @bartarin_arezu | نشر برترین آرزو